سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
حسین زاهدی راد – تهران دانشگاه صنعتی امیرکبیر
تقی عبادی – تهران دانشگاه صنعتی امیرکبیر
سعید گیوه چی – تهران دانشگاه تهران
امید معرفیان فرد – عسلویه شرکت مجتمع گازی پارس جنوبی

چکیده:
تجهیزات موجود در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی معمولا حمل کننده و یا نگهدارندهی سیالات قابل اشتعال هستند، لذانشتی از این تجهیزات باعث به وجود آمدن ابر بخار قابل اشتعال در اطراف آنها خواهد شد. برخورد این ابر قابل اشتعال با منبع جرقه موجب به وجود آمدن آتش ناگهانی و یا در صورت تراکم آن در داخل واحد فرآیندی موجب انفجار خواهد شد. مفهوم کاهش احتمال تلاقی میان این ابر قابل اشتعال و منابع جرقه بالقوه به عنوان طبقهبندی مناطق خطرناک ارجاع داده می شود. استانداردهای فراوانی همچون API و IEC به ارائه روشهایی به منظور طبقه بندی مناطق خطرناکپرداختهاند. نقطه ضعف تمام این استانداردها عدم توانایی آنها در تعیین مناسب مناطق خطرناک ناشی از نشتیهای بالقوه به دلیل استفاده از ورودیهای کیفی و غیر مستدل است. همچنین به دلیل تفاوت در شرایط فرآیندی و متفاوت بودن شرایط جانمایی در هر واحد فرآیندی استفاده از این استانداردها معمولا منجر به بیش اندازهگیری در تعیین شعاعهای خطر خواهد شد. در این مقاله سعی شده تا با معرفی و ارایهی روش طبقهبندی مناطق خطرناک بر مبنای ریسک به طبقهبندی صحیح مناطق خطرناک ناشی از منابع نشتی بالقوه پرداخته شود. همچنین یک مطالعه ی موردی بر روی واحد متراکم سازی گاز صادراتی پالایشگاه گازی انجام شده است.