سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

منیره سادات موسوی – دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشگاه تهران
حمیدرضا وثوقی فر – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب و عضو گروه تحقیق آز
بهروز بهنام – کارشناس ارشد دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

در این مقاله راهکار مناسب برای طبفه بندی و مدیریت ساختمانهای یک منطقه بر اساس شاخص خرابی کل منطقه ارائه شده است. شاخص خرابی کلی در بر گیرندۀ شاخص خرابی ساختمانهای یک منطقه و شاخص خرابی شریانهای حیاتی منطقه شامل شبکه های آب، گاز، برق و مخابرات می باشد. در برآورد شاخص خرابی کلی مواردی دیگر از جمله تأخیر در کمک رسانی می تواند بصورت آیتمی در مدیریت بحران و شاخص خرابی-مدیریتی مؤثر در برآورد این شاخص است. حتی چنانچه موارد ذکر شده نیز قابل کنترل باشند، همواره عوامل غیرقابل پیش‌بینی همچون شکسته شدن سدها، پل‌ها و نشت مواد رادیواکتیو از نیروگاههای اتمی و غیره وجود دارند که لازم است در یک بازه جداگانه و تحت نام عوامل پیش‌بینی نشده قرار گیرند. برای مطالعۀ موردی ناحیه ای از شهرداری منطقۀ ۸ تهران مبنای نظر قرار گرفته است. نتایج نشان می دهند که در برآورد شاخص خرابی کلی، خرابی آنی ساختمانها در حدود ۵۲ درصد مؤثر و بازۀ دوم که در برگیرندۀ خرابی شریانهای حیاتی می باشد ۱۸ درصد و تأخیر در کمک رسانی در حدود۲۲ درصد و عوامل غبر مترقبه در حدود ۸ درصد مؤثر می باشند.