سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمدرضا امینی زاده بزنجانی – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی – مدیریت آبخیزداری استان کرمان
علیرضا ایرانمنش – کارشناس مدیریت آبخیزداری
کرامت میجانی – کارشناس ارشد مدیریت آبخیزداری
محبوبه نیک نژاد –

چکیده:

بندهای خاکریزی براساس تحقیقات مورخین و باستان شناسان ازنخستین روزهای پیدایش تمدن برای ذخیره آب وآبیاری و سیل برگردان مورد استفاده بوده اند . کلیه سدهای خاکی تا دوران اخیر براساس روشهای تجربی طراحی شده اند . روش های تجربی از ارزش زیادی برخوردار بوده و دربعضی از جنبه های مهندسی ژئوتکنیک، هنوز به عنوان روش اصلی طراحی و تحلیل به شمار می آیند . خرابیهای متعدد در بندهای خاکی این فکررا تقویت کرد که روش تماماً تجربی طراحی، باید جای خود را به روشهای معقول مهندسی در عرصه طراحی واجرا واگذار نماید . باسل در سال ۱۹۰۷ نخستین بار پیشنهاد نمودکه شیب سدهای خاکی بر مبنای تحلیل مناسب انتخاب شود . درهمین راستا می توان بندهای خاکی نیمه متراکم را نیز براساس روشهای معق ول مهندسی ، طراحی کرده و ابعاد بهینه آنها را مطابق با خصوصیات مصالح مورد نظر مشخص نمود