سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمود ممتازپور – دانشگاه صنعتی شریف تهران، ایران
محمود تابنده – دانشگاه صنعتی شریف تهران، ایران
بیژن علیزاده – دانشگاه صنعتی شریف تهران، ایران

چکیده:

تا به حال روشهای متنوعی برای طراحی مدارهای DSP بر روی FPGAمعرفی شده است. یکی از بروزترین این روشها که درسالهای اخیر مطرح شده است، استفاده از روش سیستمی به جای روش قدیمی طراحی اینگونه مدارات است. در روش سیستمی، طراح بجای نوشتن کد HDL و سنتز بر روی سخت افزار مورد نظر، از یک توصیف سیستمی شروع کرده و از سنتز سطح بالا برای رساندن آن توصیف به سختافزار مورد نظر سود می جوید. بدین ترتیب زمان لازم برای طراحی نمودن سیکل طراحی بطور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد. در اینمقاله با ارائه یک مثال واقعی از مدارهای DSP بازده سیستمف مقدار منابع سخت فازاری مصرف شده و زمان طراحی بدست آمده با استفاده از این روش را با روشهای قبلی مقایسه نموده ایم. نتایج این تحقیق نشان میدهد که استفاده از این روش نه تنها زمان طراحی را به شدت کاهش می دهد، بلکه بازده سیستم طراحی شده به این روش از نمونه های مشابه طراحی شده به روشهای مرسوم بالاتر است.