سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران و HSE در شریان های حیاتی، صنایع و مدیریت شهری
تعداد صفحات: ۱۴
نویسنده(ها):
بهروز عدالتی –

چکیده:
وقوع بلایای طبیعی،نظیر سیل و زلزله،توفان و گردباد اغلب مواردتأثیرات مخربی بر سکونتگاههای انسانی باقی گذارده است و تلفات سنگینی بر ساکنان آنها وارد ساخته است و ساختمانها و زیر ساختها را نابود کرده و عوارض اقتصادی و اجتماعی پر دامنه ایبر جوامع و کشورها تحمیل کرده است .آسیب پذیری سکونتگاههای انسانی نسبت به بلایایی طبیعی در نتیجه ی تمرکز جمعیت و فعالیتهای اقتصادی در نواحی وسیع و متراکم وضعیت نابسامان و بی قاعده ی سکونتگاههای ساکنان کم درآمد نواحی شهریو روستایی به طورمداوم افزایش یافته است.((این در حالی است که انسان همواره در سراسر تاریخ شناخته شده اش با نیروها و حوادث طبیعی چون سیل،زلزله و مسائلی از این قبیل درگیر بوده است و همواره خسارت ها و صدمات زیادی را تحمل نموده است.لیکن با همه ی پیشرفتهایی که بدست آورده به دلیل عدم آگاهی کافی،همچنین به لحاظ محدودیت امکانات لازم تاکنون نتوانسته کنترل های مطلوب را برای پیشگیری کامل از بلایاطبیعی تدارک نماید)).از طرفی باید توجه داشته باشیم شدت بروز پدیده های طبیعی نیست که بعنوان یک فاجعه تلقی می شود ،بلکه ضایعات عظیم مادی ناشی از آنهاست.