سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمداسماعیل فدائی نژاد – دانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه شهید بهشتی
محمد اقبال نیا – کارشناس ارشد مدیریت مالی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

در تحقیق حاضر، به منظور مدیریت ریسک سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار تهران، از روش ارزش در معرض ریسک پارامتریک استفاده نموده ایم . مدل مورد نظر تا اندازه زیادی بر اساس متدلوژی ارایه شده توسط ریسک متریک طراحی شده است . روش کار بدین صورت است که بازده لگاریتمی شاخص بازده نقدی و قیمت بورس تهران از ابتدای سال ۱۳۷۸ تا پایان شهریور ماه ۱۳۸۴ به صورت روزانه محاسبه شده است . مشاهدات تاریخی بازده در فاصله سال های ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۰ به عنوان مشاهدات تاریخی پایه مورد استفاده قرار گرفته و پیش بینی نوسانات بازده و ارزش در معرض ریسک برای دوره زمانی ابتدای سال ۱۳۸۱ تا پایان شهریور ۱۳۸۴ به صورت روزانه انجام پذیرفته است . برای پیش بینی نوسانات بازده از دو روش میلنگین موزون متحرک نمایی و میانگین متحرک ساده استفاده شده است . مقدار ارزش در معرض ریسک برای سه سطح اطمینان %۹۵ ، %۹۷,۵ و %۹۹ محاسبه شده است . برای بررسی کفایت دقت مدل طراحی شده، آزمون نسبت شکست های کوپیک را بکار برده ایم . نتایج حاصل نشان می دهد مدل طراحی شده با استفاده از هر دو روش میانگین متحرک ساده و میانگین متحرک نمایی در سطح اطمینان %۹۵ قابل اتکا بوده و در سطوح اطمینان بالاتر %۹۷,۵) و %)۹۹ مناسب نمی باشد . نهایتا پس ازلحاظ کردن شاخص " جذر میانگین مجذور خطا " به عنوان شاخص خطای پیش بینی ها، روش میانگین موزون متحرک نمایی به عنوان مدل نهایی پیش بینی و مدیریت ریسک سرمایه گذاری در بورس تهران معرفی می گردد . مدل اخیر در سطح اطمینان %۹۵ معتبر بوده و با انتخاب ضریب هموارسازی λ =۰/۹۰۴۷ بهینه است . در عین حال توجه داریم که روش میانگین متحرک ساده، خصوصاً برای افق های ارزیابی طولانی، به نتایج با ثبات تر ( نه لزوما دقیق تر ) منجر می شود که می تواند به عنوان یک مدل تکمیلی در کنار روش میانگین موزون متحرک نمایی مطرح باشد .