سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پانزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نادر مسلمی – کارشناس ارشد – دانشگاه تبریز، دانشکده مکانیک
محسن فلاح – دانشجوی کارشناسی ارشد — دانشگاه تبریز، دانشکده مکانیک
سعید غفارزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد — دانشگاه تبریز، دانشکده مکانیک
محسن جعفری – دانشجوی کارشناسی ارشد — دانشگاه تبریز، دانشکده مکانیک

چکیده:

در این مطالعه برای مدارهای ) ) EGR مخلوط کننده ای طراحی گشته است که هدف آن اختلاط بهتر گازهای برگشتی و هوای ورودی به داخل محفظه احتراق در موتورهای دیزلی مجهز به توربو شارژ می باشد . در این طراحی قطعه مورد نظر از لحاظ چندین پارامتر بررسی شده تا اینکه بهترین عملکرد را داشته باشد . این قطعه که در مدار EGR قرار خواهد گرفت بایستی قدرت مکشی بالایی بوده تا اینکه بتواند به راحتی گازهای اگزز را به داخل محفظه مکشش هدایت کند . علاوه بر آن اختلاط بهتر گازها با هوا نیز مورد نیاز است تا اینکه به درون محفظه احتراق مخلوطی همگن وارد شود . بیشترین کاربرد این وسیله در مدارهای ترمودینامیکی برای بالا بردن بازده عملکردی سیکل بکار می رود که تحلیلهای فراوانی نیز در زمینه تحلیل بازده این مدارها صورت گرفته است . برای دستیابی به این هدف از مراجع مختلف و از ادبیات فن که به صورت تجربی کارشده است و نیز توسط نرم افزار عددی FLUENTهمچنین از طریق حل تحلیلی و کد نویسی به این کار اقدام شده است . روند کار به این صورت است که با توجه به اصول طراحی این نوع قطعات مدلی تهیه گشته تا اینکه بتوانیم مدل نمونه را به صورت عددی و نیز به صورت تحلیلی و استفاده از کد، حل کرده و نتایج را با ادبیات فن مقایسه کنیم و در ادامه بتوانیم قطعه را برای شرایط موتور آماده کرده و با توجه به شرایط موجود در موتور بتوانیم آن را تحلیل کنیم