سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیدحجت هاشمی – دکترای مهندسی مکانیک (مکانیک شکست) گروه مکانیک – دانشکده مهندسی دان
عبدالرضا رضایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی ساخت و تولید گروه مکانیک – دانشکده مهندس
محسن حاجیان – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی ساخت و تولید گروه مکانیک – دانشکده مهندس
سیدمحمود ناظم السادات – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی ساخت و تولید گروه مکانیک – دانشکده مهندس

چکیده:

قریب به %۷۵ منابع انرژی در مناطق دور از بازار مصرفواقع می باشد. لوله ها و شبکه های پر فشار انتقال نفت و گاز اقتصادی ترین و امن ترین راه جهت انتقال منابع انرژی از سایت تولید به مصرف کننده نهایی است. این لوله ها بعضا در فشارهای طراحی بالا بین ۱۰ تا ۱۵ مگاپاسکال معادل ۷۵ تا ۸۰ درصد تنش اسمی خود بارگذاریمی شوند. در چنین شرایط کاری این سازه ها در واقع نوعی مخزن فشار قوی می باشند و ایمنی و بی نقص بودنآنها حائز اهمیت فراوان برای مهندسین و طراحان خطوط لوله است. طراحی لوله های فولادی در برابر رشد ترک نرم بطور مرسوم بر اساس معیار انرژی شکست در تست استاندارد ضربه شارپی صورت می گیرد. با ظهور فولادهای پراستحکام با درجه ایکس هشتاد و بالاتر ثابت شده است که این معیار طراحی برای اینگونه فولادها قابل کاربرد نبوده و نیاز به ضرایب تصیح در طراحی بین ۱٫۴ تا ۱٫۷ می باشد. بطور همزمان استفاده از معیارهای طراحی جدید مانند زاویه گشودگی نوک ترک جهت کنترل شکست در لوله مطرح گردیده و نتایج مثبتی در تست های آزمایشگاهی و میدانی بدست داده است. به دلیل جدید بودن معیار زاویه گشودگی نوک ترک و عدم وجود استاندارد جهانی برای آن هیچ گونه سابقه ای از کاربرد این معیار شکست در ایران موجود نمی باشد. بر این اساس در تحقیق حاضر ابتدا به کاربردهای این کمیت در طراحی خطوط پرفشار انتقال گاز اشاره شده و سپس اصول اندازه گیری آن با استفاده از یک روش جدید آزمایشگاهی تشریح می شود. در پایان نقشه های مهندسی مورد نیاز جهت ماشین کاری نمونه آزمایشگاهی از بدنه لوله فولادی (با گرید API X70 مورد استفاده در خطوط انتقال گاز ایران ) و نیز نقشه های طراحی لازم جهت ساخت قید وبند بارگذاری نمونه به منظور انجام تست شکست روی ماشین استاندارد آزمایشگاهی Zwickبا ظرفیت ۶۰۰ کیلو نیوتن مجهز به فک هیدرولیکی ارائه می گردد.