سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

طیبه فرج پور – دانشجوی کارشناسی ارشدآبشناسی دانشگاه شیراز
عزت اله رییسی – استاد بخش علوم زمین دانشگاه شیراز
مهدی زارعی – دانشجوی دکترای آبشناسی دانشگاه شیراز

چکیده:

بسیاری از حوضه های آبریز فاقد ایستگاه هیدرومتری می باشد.بنابراین هیدروگراف سیلاب و حداکثر بده سیلابی از فرمولهای تجربی از قبیل SCS محاسبه می شود. پارامتر های ورودی در روشSCSماکزیمم عمق بارش و ،هیتوگراف آن برای دوره زمانی برابر با زمان تمرکز حوضه آبریز می باشد. در بسیاری از ایستگاههای هواشناسی فقط بارندگی روزانه اندازه گیری می شود، بنابراین بارندگی برای زمان تمرکز کمتر از ٢٤ ساعت باید از آمار نزدیکترین ایستگاه سینوپتیک استفاده شود.
روابط ماکزیمم بارش برای فواصل زمانی ١٢،٦،٤،٣،٢ ساعته و بارندگی روزانه برای چهار ایستگاه سینوپتیک استان فارس محاسبه شد. هیتوگراف تجمعی بارندگی برای فواصل زمانی ١٢،٦،٤،٣،٢ ساعته رسم گردید. دو هیتوگرافB و Aبرای استان فارس پیشنهاد شد. روش پیشنهادی و روش SCSبرای یک حوضه آبریز در استان فارسمقایسه شد. حداکثر بده سیلابی و زمان تأخیر در روش پیشنهادی بمراتب کمتر از روشSCSمی باشد. توصیهمی شود برای تهیه هیدروگراف سیلاب از هیتوگراف و ماکزیمم عمق بارش برابر زمان تمرکز حوضه های آبریز استان فارس از روش پیشنهادی استفاده شود.