سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: کنگره ملی علوم انسانی

تعداد صفحات: ۳۴

نویسنده(ها):

زهرا شعبانی – دانشجوی دکتری و عضو هیأت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش

چکیده:

آلبرت انیشتاین براین باور است که رشته های گوناگون فقط نشانگرهای محدود دانش بشر درباره هستی بوده، باید رشته های متفاوت درهم تنیده تصویب شود تا توصیفی کامل از جهان ارائه شود . یکی از صاحب نظر ان علوم ، سینرنت گی اوزگی ، معتقد است وحدت دانش بزرگترین پیشرفت علم است. تلفیق برنامه درسی، یک نیاز رو به توسعه است ؛ با انفجار دانش و اطلاعات ، گسیختگی و پراکندگی بخش های گوناگون برنامه درسی موضوع محو ر و فقدان ارتباط با زندگی فردی و اجتماعی ، موجب توجه بیشتر صاحب نظران به تلفیق برنامه های درسی شده است بسیاری از صاحب نظران بر این عقیده اتفاق نظر دارند که اغلب فارغ التحصیلان دانشگاهی تصور بسیار ناچیز و ابتدایی از جهان هستی و واقعیات آن دارند؛ در حالی که بسیاری از آنها دروس پیشرفته ای را نیز در زمینه های گوناگون با موفقیت گذرانده اند. برنامه ریزان درسی معتقدند رویکرد درون رشت های، یادگیرندگان را به گودال عمیقی می کشاند و درآن زندانی کرده، به طوری که هرچه به عمق آن افزوده شود، جدایی اززندگی بیشتر می شود و مربیان در تعلق خود به نظام رشته ای عملاًکوشش های تعلیم وتربیت رادرجهت رشد نادیده گرفته،این رویکرد موجب شده است که مربیان نظام های مختلف به جای همکاری با یکدیگر به رقابت پرداخته وهمچنین یادگیرندگان رابه سوی یک بعدی بودن، جزم اندیشی واعتقاد به دون دلیل وغرورغیرموجه و برخورد غیرعادلانه سوق داده است. افزون براین نظام های رشت های دریک مسیر فوق تخصص کورکوران هزندانی شد هاند