سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس بین المللی مدیران کیفیت

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

علیرضا غلامی – جهاد دانشگاهی، شرکت مهندسین مشاور صنعتی ایران تهران، ایران
علی رضایی – دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران تهران، ایران
علی اکبر اسلام – دانشکده مدیریت، دانشگاه شهید بهشتی تهران، ایران

چکیده:

اگرچه توسعه در ایران با فراز و نشیب هایی همراه بوده است، روند توسعه – عمد ت اً سخت افزاری – طی سالیان گذشته مثبت تلقی می گردد . این در حالی است که سرعت و رشد سخت افزاری با رشد نرم افزاری توام نبوده است . نمونه ملموس این معضل، غفلت از نوسازی و توسعه مدیریت در بخشهای مختلف اقتصادی از جمله بخش حمل و نقل می باشد . در سالیان گذشته در این بخش، شاهد رشد و توسعه سخت افزاری و فیزیکی بوده ایم، حال آنکه رشد نرم افزاری – که نوسازی مدیریت از زیرمجموعه های آن است – کمتر مورد توجه قرار گرفته و در حاشیه قرار دارد . نتیجه این طرز تلقی منجر به استفاده ناکافی از همان ظرفیتهای سخت افزاری شده است . زیرا مدیریت است که با ترکیب بهینه منابع ( نیروی انسانی، سرمایه و …) تولید را به حالت بهینه نزدیک می کند . در این مطالعه سعی بر آن بوده است که پس از مروری مختصر بر ابعاد مختلف نوسازی و توسعه در بخش حمل و نقل، مقوله نوسازی نظامهای مدیریتی مورد کنکاش قرار گیرد . در این مقاله، به بعد " نظامهای مدیریتی و فرآیندها و رویه ها " توجه شده است و ضمن ارائه الگویی برای توسعه و نوسازی نظامهای مدیریتی بنگاهها در بخش حمل و نقل، سازوکارهای اجرایی برای پیاده سازی آن پیشنهاد گردیده است .