سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین کنفرانس تونل ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مرتضی قارونی نیک – استادیار دانشگاه علم و صنعت ایران و رئیس مرکز تحقیقات و آموزش وزارت را
علی مرادزاده – استادیار دانشگاه صنعتی شاهرود، دانشکده مهندسی معدن و ژئوفیزیک، شاهر
رضا شکورشهابی – شرکت مهندسی سپاسد، کارگاه سد گتوند علیا
ابوالقاسم مظفری شمس – شرکت مهندسی سپاسد، تهران

چکیده:

تونل ها و چاه های تحت فشار که عمدتاً برای انتقال آب از مخازن سدها به محل نیروگاه های برقی در پایین دست رودخانه به کار می روند جزو تاسیسات دائمی نیروگاه ها بشمار می روند. به دلیل عبور این نوع سازه ها از درون توده سنگ یا خاک و در داخل زمین با شرایط ژئوتکنیکی و هیدرولوژی مختلف، علاوه بر نگهداری اولیه، باید در مورد پوشش دائمی آنها در طول دوره بهره برداری نیز بررسی دقیقی به عمل آید. در تونل های تحت فشار تراوش آب از پوشش بتنی موجب تغییر عرض ترک ها در پوشش و در نهایت افزایش نفوذپذیری پوشش می گردد. در نتیجه در اثر افزایش فشار آب داخل تونل، آرایش و توزیع ترک ها و به تبع آن توزیع تنش ها در سیستم تسلیح پوشش بتنی تغییر می کند. در این تحقیق تأثیر متقابل هیدرومکانیکی این پدیده بررسی شده و طراحی پوشش بتن مسلح تونل های آب بر بالایی سد گتوند بر مبنای معیار محدودیت عرض ترک های ایجاد شده در پوشش و تنش وارده به سیستم تسلیح به ازای فشار آب داخل تونل انجام شده است