سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی مدیریت فناوری اطلاعات و ارتباطات

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

عیسی نخعی – استادیار دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه تربیت مدرس تهران
علی بیات – کارشناس ارشد دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه تربیت مدرس تهران
ابوذر غلامعلی زاده – کارشناس ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه تربیت مدرس تهران
عباس ابراهیمی – کارشناس ارشد مدیریت دانشگاه شاهد تهران

چکیده:

درنیمه قرن بیستم با ایجاد شکاف بین صنعت و بخش آموزش و پژوهش درکشورهای مختلف حتی در پیشرفته ترین کشورها، دولتها در جهت ترمیم این شکاف دست به اقدامات مختلفی زدند. یکی از این الگوها، استفاده از سازمان های واسطه در چرخه تحقیقات از دانشگاه تا صنعت است پارکهای علم و فناوری بعنوان یکی از نهادهای اجتماعی موثر در امر توسعه فناوری و به تبع آن توسعه اقتصاد دانش محور و اشتغال زایی تخصصی مورد توجه بسیاری از کشورهای جهان واقع شده است این سازمان ها محیطهایی مناسب برای استقرار و حضور حرفهای شرکتهای فناروی کوچک و متوسط، واحدهای تحقیق و توسعه صنایع و مراکز تحقیقاتی هستند که در تعامل سازنده با یکدیگر و با دانشگاهها و صنایع به ایجاد فناوری و تجاری سازی فناوریها مشغولاند شایسته ان است که برای نیل به اهداف مذکور با کنترل و ارزیابی صحیح و استفاده از بازخورهای بدست آمده سعی نمود صحت عملکرد یک پارک فناروی را پایش نمود. در فرایند اندازه گیری عملکرد پارکهای علم و فناوری غالب اطلاعات در دسترس به صورت ترمهای زبانی می باشند که مبهم و نادقیقند لذا از تکنیک فازی استفاده شده است.