سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

حسن اسدپور – استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
مجید حسنی مقدم – مربی پژوهشی موسسه بررسی آفات و بیماریهای گیاهی
غلامرضا احمدی – مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران

چکیده:

با توجه به اهمیت تخصص منابع محدود تولید (زمین، آب، نیروی کار و …) در بین فعالیتهای گوناگون زراعی و یا به عبارتی لزوم جلوگیری از اتلاف منابع و کاهش درآمد زارعین،اتخاذ سیاستهای مبتنی بر الگوی کشت همراه با اولویت بندی اهداف واحد کشاورزی ضرورت می یابد. لذا انتخاب روشی که بتواند اهداف متعدد مدیران (هرچند که این اهداف با هم در تضاد باشند) را در یک مدل گنجانده و مدیر را به سمت اهداف بهینه هدایت نماید،مهم و ضروری به نظر میرسد. از بین مدلهای مختلف برنامه ریزی ، یکی از مدلهایمهم و قابل انعطاف برای این نوع برنامه ریزی که قادر است در یک سیستم، هدفهای مختلف و که گاهی هم با هم در تضادند را لحاظ و مدیر را به سمت اهداف بهینه هدایت نماید مدل برنامه ریزی آرمانی (Goal programming) یا چند هدفه می باشد. در این مقاله از این روش در تعیین الگوی بهینه کشت در منطقه دشت ناز شهرستان ساری بهره گیری شده است. برای لحاظ اهداف متعدد مدیر به ترتیب اهمیت و اولویت،سه ساختار متفاوت اولویت بندی از اهداف، در نظر گرفته شده است و از بین این سه ساختار، بهترین ساختار، با استفاده از تابع فاصله ای Euclidean به منظور انتخاب بهترین الگوی بهینه کشت تعیین گردید. نتایج و یافته های تحقیق نشان میدهد امکانات بالقوه و بالفعل برای بهبود دسترسی به اهداف مدیریت بخش کشاورزی در منطقه موردمطالعه وجود دارد، بطوریکه مقادیر بهینه الگوی کشت برای محصولات مختلف زراعی شامل گندم،برنج، ذرت دانه ای، ذرت علوفه ای ، ذرت بذری، کلزا، سویا بهاره وسویا تابستانه با پیشنهاد جدید ملد می تواند درآمد ناخالص مزرعه را به ازاء هر هکتار تا مبلغ ۳۳۶۱۰۰ ریال افزایش دهند.