سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: هشتمین کنفرانس سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بهنام رباطمیلی – آزمایشگاه روترگروه برق و کامپیوتر دانشگاه تهران
ناصر یزدانی – آزمایشگاه روترگروه برق و کامپیوتر دانشگاه تهران
مهرداد نورانی – آزمایشگاه روترگروه برق و کامپیوتر دانشگاه تهران

چکیده:

رشد سریع سرعت خطوط شبکه و نیاز به سرویسهای جدید در روترها، منجر به ظهور نسل جدیدی از پردازنده ها شده است . این پردازنده های سریع و برنامه پذیر “ پردازنده های شبکه ” نام دارند . در این مقاله، یک معماری با ساختار رشته های همزمان ۱ و دستورات مخصوص پیشنهاد میشود که از کلیه امکانات موازی سازی در سطح دستورات و بسته ها برای افزایش قدرت پردازش استفاده می شود . این پردازنده دارای معماری بسیار انعطاف پذیری بوده و مجموعه دستورات و سیستم های حافظه و ورودی خروجی به راحتی قابل برنامه ریزی است . واحدهای عملیاتی پردازنده دارای واسط یکسان بوده و به راحتی اضافه و کم می شوند . دستورات مخصوص شبکه در این پردازنده بهینه بوده که این امر موجب افزایش سرعت می شود . این طراحی با سایر پردازنده های شبکه موجود مقایسه شده است