سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: سومین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدرحیم کدیور –
عبدالله کریمی –
عبدالظیم ارسالی –
محمدعلی وثوقی –

چکیده:

مقدمه: تقریبا دو سوم جمعیت دنیا در کشورهای رو به رشد زندگی می کنند.اغلب مردم دست به گریبان بیماری، زندگی در خانه های غیر بهداشت و سایر شرایط نامطلوب می باشند. در صورتی که این وضعیت را می توان با استفاده بهتر از منابع موجود بهبود بخشید که یک مدیریت برنامه ریز را طلب می نماید.اهداف اصلی طرح: ارتقاء سطح آگاهی و بینش بهداشت محیطی در مسئولین و مردم به منظور بهسازی محیط روستاها با توجه به شاخص های نه گانه تعیین شده در طول عملیات آموزشی و اجرایی.روش تحقیق:۱- تشکیل کلاسهای آموزشی و سمینارها و جلسات توجیهی با اهداف طرج جهت کلیه روسای شبکه ها، معاونین بهداشتی،مسئولین بهداشت محیط، کارشناسان و کاردانها، مسئولین و مریبان آموزشگاههای بهروزی و بهورزان خانه های بهداشت.۲- سازماندهی پرسنل بهداشت محیط۳- تشکیل و فعال نمودن شوراهای بهداشتی زنان و مردان۴- بکارگیری امکانات بالقوه محلی ۵- جلب مشارکت روستائیان در اجرای برنامه ۶- ارتقاء سطح آگاهی بهداشتی تغییر باورهای غلظ غیر بهداشتی روستائیان۷- گسترش هماهنگی درون بحشی در کارهای آموزشی و اجرایی ۸- برنامه ریزی و شناخت امکانات موجود و تعیین اولویت ها ۹-استفاده از امکانات کلیه مراکز بهداشتی و درمانی و ارگانهای ذیربط و نیروهای مردمی در امر بهسازی محیط روستاها دستاوردها: این مطالعه از سال ۷۵ لغایت ۷۸ در چهار مرحله بطول انجامید حدود ۳۰۰۰ روستای استان فارس در این طرح شرکت داشتند. این طرح از نظر آماری یک بررسی توصیفی- تحلیلی و مداخله ای می باشد که با ایجاد هماهنگی بین بخشی و مشارکت عمومی مردمی انجام گرفت. نتایج بدست آمده از بهسازی محیط روستاها به شرح زیر می باشد. شاخص های بهداشتی مورد نظر شامل وضعیت بهسازی منابع آب آشامیدنی- مراکز تهیه و توزیع و فروش مواد غذایی- اماکن عمومی-مدارس-مستراحها-جمع آوری و دفع زباله- فضولات حیوانی- شن ریزی و وضعیت نظافت روستاها بودند که به ترتیب از افزایش راندمان، ۸/۳۶ – ۱۶/۲ – ۱۶/۹ – ۱۳/۶ – ۱۴/۰۲- ۱۶/۴- ۱۱/۹ – ۲۳/۱ برخوردار شدیم. در این پژوهش تنگناها و نقاط قوت طرح مورد بررسی قرار گرفت.