سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: همایش پزشکی و موازین شرعی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

فاطمه نوغانی – کارشناس ارشد پرستاری عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

محور بحث ما هدایت است و اینکه خداوندمتعال از باب اینکه بر بشر لطف دارد و انکه لطف دارد واجب است اعمالی را انجام دهد پس خداوند بندگان را دوست دارد و از باب قاعده لطف واجب است آنها را هدایت کند انسانی که خلق شده است نمی تواند عبث افریده شده باشد پس در طول تاریخ بشر از دو طریق – عنصر عقل به عنوان حجت باطنی و ارسال انبیا و کتب الهی امر هدایتش محقق شود مراد از عقل به عنوان یک منبع برای حقوق شیمی ، احکام قطعی، عقل نظری و عقل عملی است چنانکه در خوبی عدالت بدی ستم در تعالیم اسلامی قاعده ای است که به مقتضای آن هرچه عقل به آن حکم کند شرع نیز به آن حکم خواهد کرد لذا دراین موارد به حکم این قاعده که قاعده ملازمه خوانده می شود حکم شرعی از حکم عقلی ناشی و استنتاج خواهد شد پس هدایت محصول مشترک به دو چیز بنام عقل و شرع می باشد و به این استناد که هیچ اجتماعی از سه چیز بی نیاز نیست تا در کارهای مربوط به دنیا و دین به انان پناه ببرد جامعه فاقد این سه چیز است فقیه دانشمند و پرهیزکار، حاکم پرهیزکار که مردم از او اطاعت کنند پزشک داناو مورد اعتماد.