سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین کنگره مشترک سیستم های فازی و سیستم های هوشمند

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

حوراء کمالی نژاد – دانشگاه تربیت مدرس
وحید جوهری مجد –
حامد کبریایی –

چکیده:

در این مقاله تصمیمسازی به روش بهینه سازی محلّی و بهبود تصمیمسازی با استفاده از سیستم فازی در یک بازارمقایسه شده است. بازار شامل تعدادی تولیدکننده یا بازیگر است که برای بدست آوردن سود بیشتر با یکدیگر به رقابت میپردازند.هر بازیگر برای تصمیمسازی بهینه نیاز به تخمینی از رفتار سایر رقبا دارد. این تخمین با استفاده از رگرسیون خطی و حداقل مربعات خطا انجام میشود. در طول بازی با بیشتر شدن اطلاعات هر بازیگر از سایر رقبا این تخمین بهبود مییابد. نتایج شبیه سازی نشان میدهد که استفاده از روش فازی برای بهبود تصمیمسازی با توجه به عدم قطعیت ناشی از اطلاعات ناقص از رقبا در مرحله تخمین و نیز با وجود دانش بهکار رفته در مورد بازار در قواعد فازی، به سود بیشتری نسبت به روش بهینه محلّی منجر میشود