مقاله عاشقانه هاي عيان و عارفانه هاي نهان در شعر حافظ خوش خوان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در پژوهش نامه ادبيات تعليمي (پژوهشنامه زبان و ادبيات فارسي) از صفحه ۱ تا ۱۱ منتشر شده است.
نام: عاشقانه هاي عيان و عارفانه هاي نهان در شعر حافظ خوش خوان
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله حافظ
مقاله غزل
مقاله عاشقانه
مقاله عارفانه
مقاله معرفت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حميدي سيدجعفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
حافظ تلفيق کننده عشق و عرفان در شعر فارسي است. دو مقوله اي که سخن گفتن درباره هر يک از آنها به تنهايي، افزوده اي بر مکررات است؛ زيرا هم عشق و هم عرفان در شعر شاعران ديگر به فراواني آمده و درباره هر دو، سخن به نهايت رسيده است. اما در تلفيق اين دو پديده روح انساني در شعر و به ويژه در شعر حافظ نه تنها بر بيرنگي تکرار نمي افزايد بلکه هر دو را بيش از پيش رنگ آميزي و نگارگري مي کند. در ميان غزل هاي نقاشي شده حافظ پاره اي عاشقانه، بسياري عارفانه و تعداد فراواني نيز عاشقانه-عارفانه هستند که البته تفکيک يا جدا کردن آنها، کاري آسان نمي نمايد. در اين مقاله در حد امکان از غزل هاي عاشقانه و غزل هاي عارفانه حافظ و تعداد آنها ياد شده است؛ اما اين نظر قطعي نيست و چه بسا که هر دو نوع غزل جاي بيشتر يا کمتري را در ديوان حافظ براي خود اشغال کرده باشند.