مقاله عدم امنيت غذايي به عنوان عامل خطر جهت چاقي در خانم هاي کم درآمد بوشهري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در طب جنوب از صفحه ۲۶۳ تا ۲۷۲ منتشر شده است.
نام: عدم امنيت غذايي به عنوان عامل خطر جهت چاقي در خانم هاي کم درآمد بوشهري
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله امنيت غذايي
مقاله اضافه وزن
مقاله چاقي
مقاله فعاليت فيزيکي
مقاله وضعيت تغذيه اي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدپوركلده معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: فولادوند مرادعلي
جناب آقای / سرکار خانم: آوخ كيسمي مهران

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: ناامني غذايي که عدم دسترسي همه مردم در تمام اوقات به غذاي کافي براي داشتن يک زندگي سالم تعريف مي شود، در فقر بهداشت و وضعيت تغذيه اي مثل افزايش وزن، چاقي، مشکلات روحي و فيزيکي مشارکت دارد. اين مطالعه به منظور بررسي الگوي ناامني غذايي در خانم هاي کم درآمد بوشهري و ارتباط آن با چاقي اجرا گرديد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مقطعي ۳۰۰ خانم ۴۹-۱۹ ساله بوشهري، غير حامله، غير شيرده و داراي فرزند به طور سيستماتيک از خانواده هاي تحت پوشش کميته امداد امام خميني انتخاب شدند. جمع آوري داده ها شامل مصاحبه شخصي با مادران، اندازه گيري معيارهاي تن سنجي، روش ۱۰ موضوع راديمر-کرنل براي مشخص شدن شدت عدم امنيت غذايي و سوالات بين المللي فعاليت فيزيکي بود. جهت يافتن ارتباط بين ناامني غذايي و چاقي از مدل رگرسيون لجستيک استفاده شد.
يافته ها: در مطالعه حاضر، اکثريت خانواده ها (۸۶ درصد) از ناامني غذايي رنج مي بردند. ميانگين نمايه توده بدني در گروه هاي ناامن غذايي (۳۰٫۴۳±۴٫۶۷) به طور معني داري بيشتر از گروه امن غذايي (۲۱٫۴۱±۱٫۶۱) بود (P<0.05). با استفاده از رگرسيون لجستيک بعد از کنترل براي ساير متغييرها، امنيت غذايي عامل حمايت کننده (OR=0.04) جهت کاهش نمايه توده بدني و غير فعال بودن خانم ها (OR=2.65) و خانه دار بودن آنها (OR=3.99) عامل خطر براي چاقي و افزايش وزن بودند.
نتيجه گيري: مصرف غذاهاي ارزان قيمت که حاوي ارزش کيفي پايين بوده و کالري بالا دارند و کاهش فعاليت فيزيکي از دلايل مهم چاقي و اضافه وزن در خانم هاي ناامن غذايي اين تحقيق بود.