مقاله عدم وجود چندشكلي آللي در ژنهاي بورولا (FecB) و اينوردل (FecXI) در گوسفند نژاد لري – بختياري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در ژنتيك نوين از صفحه ۵۷ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: عدم وجود چندشكلي آللي در ژنهاي بورولا (FecB) و اينوردل (FecXI) در گوسفند نژاد لري – بختياري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گوسفند
مقاله لري
مقاله بختياري
مقاله ژن
مقاله PCR؛ FecB؛ FecXI

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اميري اسماعيل
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي ميانجي قدرت اله
جناب آقای / سرکار خانم: وطن خواه محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بالا بودن نرخ تخمك گذاري و بره زايي از مهمترين عوامل تاثيرگذار بر افزايش كارآيي توليد مثل و به تبع آن افزايش كارآيي اقتصادي در صنعت پرورش گوسفند به حساب مي آيند. مطالعه حاضر به منظور شناسايي جهش هاي موجود در ژنهاي FecB و FecXI در گوسفند نژاد لري – بختياري انجام گرفت. اين ژن ها از جمله ژن هاي بزرگ اثر بوده و گزارش شده كه در نژادهاي مختلف گوسفند سبب افزايش نرخ تخمك ريزي و نيز چند قلوزايي در گوسفند مي شوند. به منظور شناسايي چندشكلي هاي موجود در اين دو جايگاه ژني از ۱۶۵ راس گوسفند نژاد لري – بختياري ايستگاه اصلاح نژاد اين گوسفند واقع در استان چهار محال و بختياري خون گيري بعمل آمد. استخراج DNA براي هر يك از نمونه ها به روش نمكي بهينه يافته انجام و براي تكثير قطعات مورد نظر در اين دو جايگاه ژني از دو جفت پرايمر اختصاصي و واكنش زنجيره اي پلي مراز (PCR) استفاده گرديد. استفاده از هر يك از پرايمرهاي اختصاصي سبب تكثير قطعه ۱۹۰ جفت بازي از ژنFecB  و قطعه ۱۵۴ جفت بازي از ژن FecXI گرديد. محصولات PCR بعد از هضم توسط آنزيم اندونوكلئاز AvaII براي ژن FecB و XbaI براي ژن FecXI با استفاده از ژل آگارز ۳% الكتروفورز و سپس ژنوتيپ هر يك از نمونه ها تعيين گرديد. در صورت وجود جهش دو قطعه ۳۰ و ۱۶۰ جفت بازي و ۳۰ و ۱۲۴ جفت بازي به ترتيب در هر يك از جايگاه هاي FecB و FecXI توسط آنزيم هاي برشي ايجاد مي شود. نمونه هاي تعيين ژنوتيپ شده در اين مطالعه وقوع آلل جهش يافته (-) را در جامعه مورد مطالعه تاييد نكرد، بلكه تمامي نمونه ها در هر دو جايگاه داراي ژنوتيپ مونومورف (+/+) بوده و تنها وجود آلل وحشي (+) را تاييد نمودند. با توجه به ثبت ركوردهاي فنوتيپي دو و يا چند قلوزايي در اين نژاد، از تنايج حاصل از اين مطالعه مي توان چنين نتيجه گيري نمود كه عامل ژنتيكي مسئول دو و يا چند قلوزايي در اين نژاد مرتبط به جهش هاي گزارش شده در ژنهاي بزرگ اثر بورولا و اينوردل نبوده بلكه بايد به جستجوي ژن هاي ديگري در اين نژاد بود.