سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملّی تجربه های ساخت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدجواد نصراصفهانی – کارشناس ارشد سازه های آبی سازمان آب و برق خوزستان
جمال فیلی – کارشناس ارشد سازه های آبی سازمان آب و برق خوزستان
حسین دعاوی – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی سازمان آب و برق خوزستان
جواد احدیان – دانشجوی دکتری سازه های آبی دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

به طور کلی آبگیری از رودخانه ها به منظورهای متفاوت با دو روش ثقلی و پمپاژ انجام می شود. در انواع آبگیری همواره ورود رسوبات به سمت دهانه آبگیر یکی ازمعضلات بهره برداری می باشد. اگرچه برخی ضوابط طراحی بر پایه تحقیقات انجام شده تا حدودی اینمعضل را برطرف کرده، اما بسیاری از ایستگاه های پمپاژ و آبگیرها در معرض فرسایش کناری بوده و تاسیسات آنها در معرض تخریب قرار دارد و بسیاری دیگر نیز با مشکل رسوب گذاری مواجه شده و دهانه مکش آنها از رسوبات انباشته می گردد کنترل رسوبات ممکن است قبل از سیستم پمپاژ و یا بعد از آن صورت گیرد. در طراحی آبگیر باید تمامی تمهیدات لازم جهت کنترل رسوبات در رودخانه انجام شود. مسلما اگر تاسیسات ابگیر در محل نامناسبی از رودخانه قرار گیرد ممکن است قسمت اعظم رسوبات وارد ابگیر شده و برای تخلیه مجدد آن به رودخانه، هزینه زیادی صرف شود. همچنین در صورتی که کف آبگیر در ارتفاع مناسبی از کف رودخانه قرار داده نشود ممکن است مقدار زیادی از رسوبات کف (Bed load ) وارد آبگیر شده و یا در فصل کم آبی، آبگیری مقدور نباشد. منطقه مورد مطالعه در این تحقیق، شبکه آبیاری بنه باشت بهبهان میباشد. منبع اصلی تامین کننده آب اراضی ، رودخانه خیرآباد بوده که بعلت اختلاف زیاد بین اراضی و سطح آب رودخانه ، ابگیری بصورت پمپاژ انجام می گیرد. ایستگاه پمپاژ بنه باشت بهبهان با ظرفیت ۳m3/s بر روی رودخانه خیرآباد برای آبیاری ۳۵۰۰ هکتار از اراضی روستاهای دولت آباد، گرمز سفلی، برج بمبمونب آقا، امامزاده علی و بنه باشت احداث گردیده است. یکی از مشکلات این ایستگاه پر شدن حوضچه مکش از رسوبات درشت دانه در مواقع سیلابی می باشد. در این تحقیق ضمن بررسی گزینه های مختلف در زمینه تاسیساتپمپاژ و انتقال، گزینه برتر انتخاب و راه حل رفع مشکلات پیشنهاد می گردد.