مقاله علل تحول خوشنويسي و پيوند آن با هويت ايراني در دوره صفوي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مطالعات ملي از صفحه ۱۵۹ تا ۱۸۴ منتشر شده است.
نام: علل تحول خوشنويسي و پيوند آن با هويت ايراني در دوره صفوي
این مقاله دارای ۲۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تيموريان
مقاله هنر
مقاله خوشنويسي
مقاله هويت ايراني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: الهياري فريدون
جناب آقای / سرکار خانم: عابدين پور وحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
انواع شاخه هاي هنري نظير نقاشي، معماري، تذهيب، صحافي، منبت كاري، معرق و كتاب آرايي در طي حكومت تيموريان (۹۱۲-۷۷۱ق.) رشد قابل توجهي داشتند. چنان كه اين دوره را، دوره شكوفايي هنر مي نامند. يكي از اين شاخه هاي هنر، خط و خوشنويسي است كه در مقاله حاضر سعي شده با استفاده از روش توصيفي و تحليلي بر مبناي اسناد و منابع باقي مانده از دوره تيموري و همين طور منابع امروزي به آن پرداخته شود. هنر خوشنويسي نيز به واسطه حمايت و علاقمندي شاهزادگان تيموري، سرمايه گذاري اقشار بهره مند جامعه، بهره گيري از تجارب مراكز علمي – هنري دوره ايلخاني، و كاركردهاي متعدد اداري، فرهنگي و اجتماعي خوشنويسان و كاربردهاي متنوع خوشنويسي، از لحاظ روش و رويكرد متحول شد. ضرورت يادگيري آن تبديل به نوعي فرهنگ در جامعه تيموري گرديد.
يكي از دستاوردهاي مهم اين هنر در سده نهم ق. پيوند آن با هويت ايراني و مولفه هاي تشكيل دهنده آن است. گسترش ادبيات منثور و منظوم فارسي طي قرون هفتم تا نهم ق. يكي از مواردي بود كه ايرانيان را نيازمند خطوط مخصوص به خود مي نمود. ابداع و تكامل خطوط تعليق، شكسته تعليق و به ويژه نستعليق در فاصله قرن هشتم و نهم ق. و پيوند آنان با شاخصه هاي فرهنگي ايراني و اسلامي نظير شعر، زبان و ادبيات فارسي، مذهب تشيع (كه از قرن دهم به عنوان يكي از مولفه هاي هويت ايراني شناخته شد) و انواع شاخه هاي هنري – كه رويكرد ايراني داشتند، – باعث شد تا خط و خوشنويسي در اين زمان جزء مولفه هاي اصلي هويت ايراني قرار گرفته و در باروري آن نقش مهمي ايفا نمايد.
چگونگي و علل تحولات اين هنر، بررسي نحوه ارتباط آن با هويت ايراني و كاركردها و موقعيت خوشنويسان در نظام سياسي و اجتماعي عصر تيموريان، از مواردي است كه مقاله حاضر به دنبال دستيابي به آن است.