مقاله علل رفتارهاي پرخطر در موتورسواران: يك مطالعه كيفي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پايش از صفحه ۲۶۹ تا ۲۷۸ منتشر شده است.
نام: علل رفتارهاي پرخطر در موتورسواران: يك مطالعه كيفي
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفتارهاي مخاطره آميز
مقاله موتورسوار
مقاله تحقيق کيفي
مقاله تصادفات جاده اي
مقاله عوامل موثر
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زماني علويجه فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: نيكنامي شمس الدين
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي عيسي
جناب آقای / سرکار خانم: منتظري علي
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي فضل اله
جناب آقای / سرکار خانم: غفراني پور فضل اله
جناب آقای / سرکار خانم: طوافيان صديقه السادات

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
موتورسواران بيشترين نسبت آسيب ديدگان حوادث در خيابان هاي شهري و روستايي ايران هستند و با رفتارهاي مخاطره آميز، خود و ديگران را در معرض خطر قرار مي دهند. بدون شناخت علل اين گونه رفتارها، آموزش سلامت و ايمني موثر نخواهد بود. از آنجايي که تاکنون مطالعات بر روي رفتارهاي پر خطر موتوسواران براي تعيين ميزان بروز و علل اين رفتارها از منظر محققين (رويکرد کمي) بوده و بر اساس تجربه و درک خود موتورسواران (رويکرد کيفي) مطالعه اي در ايران انجام نشده است، اين مطالعه به منظور تبيين تجربيات موتورسواران در زمينه علل شكل گيري رفتارهاي مخاطره آميز انجام شده است.
اين پژوهش به روش كيفي از نوع تحليل درونمايه اي (Thematic Analysis) و به مدت يک سال در بيمارستان، منزل، كلانتري و خيابان هاي تهران صورت گرفت. داده ها به صورت تلفيقي، از طريق مشاهده ميداني و ثبت رفتار ۳۲ موتورسوار، در زمان ها و مکان هاي مختلف، بررسي اطلاعات پرونده هاي موجود در كلانتري و ۱۳ مصاحبه عميق و ۲ بحث گروهي متمركز حاصل گرديد. هر مصاحبه ضبط و سپس کلمه به کلمه پياده شد. پس از چندين بار مطالعه، تم ها يا درونمايه ها به عنوان كوچك  ترين واحدهاي معني دار، استخراج، كد بندي و طبقه بندي شدند. مشاركت كنندگان شامل ۱۶ نفر راننده موتورسيكلت يا ترك سوار كه همگي مرد و ۹ نفر از آنها پدر يا برادر يك موتورسوار ديگر بودند، ۴ نفر زن ترك سوار كه عضو خانواده يك يا چند موتورسوار بودند و ۲ نفر پليس كه يك نفر از آنها موتورسوار و ديگري برادر يك موتورسوار بود. ميانگين سني آنها ۲۶٫۴ سال و ۴۱٫۷ درصد از آنها مجرد بودند. بر اساس نتايج اين مطالعه، علل رفتار مخاطره آميز موتورسواران در ۵ تم اصلي عوامل فردي، عوامل اجتماعي ـ فرهنگي، وضعيت موتورسيكلت، سوء استفاده از تجهيزات ايمني و عوامل محيطي قابل طبقه بندي بود. بر اساس يافته هاي فوق عوامل متفاوتي موجب رفتارهاي پرخطر در موتور سواران مي شود. لذا برنامه هاي آموزشي و اقدامات پيشگيري به منظور كاهش رفتارهاي مخاطره آميز بايستي به صورت ادغام يافته در يك رويكرد چند بعدي و جامع انجام شود. موارد قابل تغييري نيز در مورد موتور سوار، موتور سيكلت، تجهيزات و يا شرايط محيطي وجود دارد كه با تغيير آنها مي توان از بروز چنين رفتارهايي در آينده پيشگيري نمود.