سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: اولین کنفرانس مکانیک سنگ ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مژگان کمالی – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی
رسول اجل لوئیان – عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان
عبدالهادی قزوینیان – عضو هیئت علمی گروه معدن دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

شیروانی سنگی G2M مشرف بر جاده دسترسی به سرریز ساحل راست سد کارون ۳، به مختصات طول ۵/۴۱ و ۵۰ درجه الی ۵/۴۵ و ۵۰ درجه شرقی و عرض ۴۸/۳۲ و ۳۱ درجه الی ۴۸/۳۸ و ۳۱ درجه شمالی ، در ۲۹ کیلومتری شمالشرق شهرستان ایذه واقع شده است. از نظر اهمیت مکانی شیروانی مذکور، امکان ادامه فعالیت در منطقه و تهدید شدن تاسیسات سطحی نیروگاه از جانب آن، پایداری این شیروانی موردی با اهمیت به نظر میرسد. میتوان چنین گفت که ریزش بلوکها و توده های سنگ تحت تاثیر ترکیبی از عوامل زیر رخ داده است: گسل خوردگی در مرز فوقانی توده G2M، و جدا کردن این توده عظیم از ارتفاعات شمالشرق، ترکهای کششی بزرگ با امتدادهای تقریبا موازی هم، نفوذ آب حاصل از بارندگی های شدید بداخل این ترکها و کاهش مقاومت چسبندگی و ضریب اصطکاک توده ها، لیتولوژی مارن و آهک مارنی منطقه و سست و فرسایش پذیر بودن این لایه ها، دخالت انسان (حفر ترانشه جاده G2M و محوطه Take off yard) ، شیب توپوگرافی تند منطقه و نیز شیب واژگون یا برگشته لایه ها. بنابراین با آنالیزهای انجام شده و بررسی های انجام شده روی عملیات رفتارنگاری در منطقه چنین بر می آید که ناپایداری این شیروانی کاملاً محرز است و باید برای پیشگیری از وقوع خطر ریزش توده بزرگ G2M، با روشهای مختلف پایدار سازی، از این واقعه جلوگیری بعمل آورد.