مقاله عناصر هنري در دو نمونه از غزل هاي سعدي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در نامه فرهنگستان از صفحه ۳۹ تا ۴۷ منتشر شده است.
نام: عناصر هنري در دو نمونه از غزل هاي سعدي
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسنلي كاووس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
درآمد
شناسايي و بازنمايي عناصر هنري در بسياري از سروده هاي معنوي، به دليل سادگي شگفت انگيز آنها، بسيار دشوار است. بي گمان نمي توان دليل تاثير كم نظير بسياري از اشعار سعدي را به وجود آشكار صنايع ادبي در آنها كاهش داد. با اين همه، شايسته نمي نمايد كه، به بهانه دشواري و باريكي كار، از جستجوي راز لذت هنري كه از طرفه كاري هاي اين شاعر شيرين سخن شيراز مي بريم بازمانيم.
به قول يكي از شيفتگان سخن سعدي،
آنچه بيش از هر چيز در زبان غزليات سعدي جلب توجه مي كند. مهارت او در ورزيدن الفاظ، تحرك، صفا و صميميت، و ذوق سليم است يعني همان خواصي كه زبان او را سهل و ممتنع مي سازد … سعدي، در تافت و بافت واژه ها، بارها به آهنگسازاني مشابهت مي يابد كه با «وارياسيون»هاي يك لحن (ملودي) و يك آهنگ مايه (موتيف) يا خود با تكرار و شاخص ساختن يك نغمه (نت) هيجان مي آفرينند. در حقيقت، شاعر شيراز، از اين راه، به شعر ناب نزديك مي شود.
بررسي دو مسطوره
در اين مقاله برآنيم كه بررسي دو غزل نمونه با بن مايه هاي متفاوت از سعدي را براي كشف رمز و راز شگردهاي هنري خاص خود او بيازماييم.