سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

ناصح قادری – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کردستان
عبدالمحمد غفوری روزبهانی – استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور
جمال قدوسی – استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

چکیده:

دریاچه زریوار تا قبل از احداث سد یکی از اکوسیستم ها یا تالاب های قابل طرح در مجامع علمی جهان برای پایش و حفاظت بود . بررسی های اکولوژیک دریاچه نشان می دهد شاخص های زیست مح یطی رو به سمت قهقرا نهاده اند . به طوری که جمعیت آبزیان گیاهی و جانوری اندمیک ( بومی ) با مخاطرات جدی مواجه شده اند . از جمله سیاه ماهی به کلی از دریاچه زریوار رخت بر بسته و نیلوفر آبی به ندرت دیده میشود . وقتی بیواندیکاتورها و معرف های شاخص رو به زوال گذاشتند، زنگ هشداری جدی به صدا درآمده است . در سنوات گذشته مطالعات زیادی بر روی دریاچه صورت گرفته و برآیند همه این مطالعات روی کرد اکوسیستم دریاچه به سمت تخریب و در آینده نابودی است بررسی های علمی نشان می دهند که هر سال حدود ۱/۳ سانتی متر از عمق دریاچه کاسته میشود و رسوبات کف ضخیم تر می گردند و این مهم باعث فقر غذایی در کف از طریق کاهش نفوذ اکسیژن و مکانیزمهای اکسیداسیون و احیاء در لایه آبی نزدیک به کف میشود .
ریشه رسوبات وارده به مخزن دریاچه چیزی جز اراضی و دامنه های مشرف بر آن نیست . با توجه به اینکه از اراضی حوضه دریاچه در قالب کارری های جنگل ، چمنزار و مرتع ، باغات و زراعت و محدوده شهری و تفرجگاه استفاده میشود تحقیق حاضر در قالب عملیات میدانی به تعیین سهم هر نوع کاربری در تولید میزان ذرات معلق و میزانBOD5سال اجرای تحقیق از رواناب حاصل از بارش هر کاربری که به ۱/۵ وارده به دریاچه اقدام نمود . در مدتسمت دریاچه در جریان بودند نمونه برداری شد و نونه های رواناب از نظر غلظت میزان BOD5 و TSS بعنوان
شاخص آلودگی های غیزیکی و بیولوژیکی ( آلی ) انالیز شونده در قالب آزمون اماری T-test کربری ها از نظر تولید الودگی مقایسه شدند، نتایج تحلیل اماری نشان میدهد که دخالت های انسان در قالب تغییر کاربری های طبیعی به زراعت و شهر و تخریب پوشش های طبیعی باعث شده تا اکوسیستم های انسان ساز به مهمترین منابع الودگی غیر نقطه ای ( پخشیده ) تبدیل شوند .