سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: دومین همایش ایمنی هوانوردی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فرهاد رابعی – کارشناس عملیات پرواز، استاندارد پرواز ، سازمان هواپیمایی کشوری ، تهرا

چکیده:

واژه ارگونومی، تلفیقی از دو واژه یونامی ارگو (به معنی کار) و نومی (به معنی قانون) است. این واژه نخستین بار در سال ۱۸۵۷ میلادی فردی به نام ووجسیج جاستوزبوسکی در یک روزنامه لهستانی بکار برده شد. در امریکا، مهندسی عوامل انسانی یا عوامل انسانی مترادف واژه ارگونومی دانسته شده است، ارگونومی در اروپا ریشه در فیزیولوژی کار، بیوممانیک و طراحی پست کار دارد. از سوی دیگر عوامل انسانی امریکائیان که از فیزیولوژی تجربی منشا گرفته بر عملکرد انسانی وط راحی سیستم ها متمرکز است. مشکلات بسیاری در محیط کار وجود دارد که حل آنها به اتخاذ رویکرد جامع و گستردهمنیازمند است. با وجود تفاوت هایی که از نظر نوع دانش و فلسفه طراحی در میان عوامل انسانی و ارگونومی وجود دارد این دو رویکرد درحال نزدیک شدن به یکدیگر هستند. برای نمونه معرفی و ورود کامپیوتر به محیط کار مجموعه ای از مشکلات طراحی را مطرح می سازد.محیط نیز ممکن است بر روی اپراتور انسانی تاثیر بگذارد. در اینجا مناسب است عواملی که ناشی از نوع کار و وظیفه نبوده (عوامل خارجی) اما تاثیرشان توجهی در عملکرد اپراتور و رضایت شغلی دارند مورد بررسی قرار گیرد. این عوامل عبارتند از : صدا، ارتعاش، گرما و سرما، چرخه کار – استراحت ، عوامل انسانی