مقاله عوامل تنش زا و تاثير تنش بر عملكرد مديران بخش هاي مختلف بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانشكده بهداشت و انستيتو تحقيقات بهداشتي از صفحه ۷۳ تا ۸۱ منتشر شده است.
نام: عوامل تنش زا و تاثير تنش بر عملكرد مديران بخش هاي مختلف بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشكي تهران
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عوامل تنش زا
مقاله عملكرد مديران
مقاله بيمارستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبرعزت آبادي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: عرب محمد
جناب آقای / سرکار خانم: زراعتي حجت
جناب آقای / سرکار خانم: اکبري ساري علي
جناب آقای / سرکار خانم: درگاهي حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: انسانهاي سازماني در عصر حاضر با عوامل تنش زاي مختلفي روبرو شده و به طور مداوم شخصيت و جسم و روان آنها تحت تاثير اين تنش ها قرار گرفته، به تدريج فرسوده مي شوند. اين تنش ها به راحتي قابل سنجش و درمان نيست و بدين لحاظ آثار نا مطلوبي در فرسودگي نيروي انساني پرورش يافته سازماني بويژه مديراني که يكي از مهمترين عوامل در حيات، رشد و بالندگي و يا مرگ سازمان ها هستند دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسي عوامل تنش زا و تاثير تنش بر عملکرد مديران بخشهاي مختلف بيمارستانهاي دانشگاه علوم پزشکي تهران انجام شده است.
روش كار: اين مطالعه به روش توصيفي – تحليلي و به صورت مقطعي در سال ۱۳۸۷ انجام گرفت كه ۲۲۰ نفر از مديران بخشهاي مختلف بيمارستانهاي تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي تهران در اين مطالعه شركت نمودند. به منظور جمع آوري اطلاعات مورد نياز در اين پژوهش از پرسشنامه استاندارد لوتانز که مشتمل بر ۷۰ سوال در چهار قسمت مي باشد، استفاده شد.
نتايج: يافته هاي پژوهش نشان داد ۶۸٫۲ درصد از مديران زن، ۷۲٫۸ درصد متاهل و ۴۷٫۷ درصد داراي سابقه كار بين ۱۰ تا ۲۰ سال بودند ۹۳٫۴ درصد مديران طي ۲ سال اخير با تنش شديد مواجه شده بودند. همچنين محيط کار با ميزان ۸۴٫۵ درصد پرفشار کارترين محيط براي مديران بوده و زيادبودن حجم كار و انتطارات مسوولين بالاتر بيشترين شدت تنش زايي را براي آنها داشته اند و بيشترين تاثير تنش بر عملکرد مديران نيز از بين رفتن تمرکز فکري آنها جهت تصميم گيري موثر بوده است. بين عوامل خانوادگي تنش زا و وضعيت تاهل رابطه معني داري وجود داشت (p=0.05)، همچنين بين مدرك تحصيلي و عوامل تنش زا رابطه معني داري مشاهده شد (p=0.01) و تاثير تنش بر عملكرد نيز با سابقه كار رابطه معكوس و معني داري داشت (p=0.01) و (r=-0.17).
نتيجه گيري: از آنجا که در رتبه بندي عوامل چهارگانه تنش زا، عوامل مربوط به محيط کار و از جمله زياد بودن حجم كار در راس قرار داشتند بنابراين پيشنهاد مي گردد مسولان دانشگاه و مديران ارشد بيمارستانها تمهيداتي بينديشند تا عوامل تنش زا در محيط کار تا اندازه اي کاهش يابد و از طريق اعمال مديريت منابع انساني صحيح و حمايت هاي اجتماعي از پرسنل و بهبود شرايط کار و اصلاح محيط کار از طريق برنامه ريزي اصولي و افزايش امکانات، تا حدي عوامل تنش زا در محيط کار را کاهش دهند. همچنين ضرورت طراحي مجدد مشاغل و تفويض اختيار بيشتر به زيردستان و استفاده از برنامه هاي مديريت زمان مي تواند تا حد زيادي از ميزان تنش مديران در محيط کار بکاهد.