مقاله عوامل خطر در مبتلايان به انفاركتوس ميوكارد بستري در بيمارستان فاطميه دانشگاه علوم پزشكي سمنان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تير ۱۳۸۹ در نشريه پرستاري ايران از صفحه ۸ تا ۱۶ منتشر شده است.
نام: عوامل خطر در مبتلايان به انفاركتوس ميوكارد بستري در بيمارستان فاطميه دانشگاه علوم پزشكي سمنان
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انفاركتوس ميوكارد
مقاله عوامل خطرساز
مقاله ميزان شيوع
مقاله نسبت شانس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عسگري محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: الحاني فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: انوشه منيره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بيماريهاي عروق كرونر، يكي از شايعترين بيماريهاي قلبي و عروقي مي باشند. اين بيماريها سردسته علل مرگ و مير در سراسر جهان و نيز در كشور ما هستند. در ايجاد اين بيماريها گروهي از عوامل خطرساز دخالت دارند. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي عوامل خطر بيماريهاي عروق كرونر در مبتلايان به انفاركتوس ميوكارد بوده است.
روش بررسي: اين مطالعه يك مطالعه مورد شاهدي است كه بر روي ۶۰ بيمار مبتلا به انفاركتوس ميوكارد بستري در بخش CCU بيمارستان فاطميه (به عنوان گروه مورد) و۶۰ بيمار بستري در بخش ENT و چشم بيمارستان اميرالمومنين (به عنوان گروه شاهد) در شهر سمنان انجام شد. ابزار جمع آوري اطلاعات چك ليست بود. بيماران از نظر وجود چهار عامل خطرساز اصلي قابل تعديل در بروز بيماريهاي عروق كرونر مانند، مصرف سيگار، هيپرتانسيون، ديابت، و هيپركلسترولمي بررسي گرديدند. P<0.05 به عنوان سطح معني دار آماري ميباشد.
يافته ها: نتايج نشان داد كه مبتلايان به انفاركتوس ميوكارد از نظر جنس، حدود ۷/۷۱ درصد مرد و ۳/۲۸ درصد زن، با ميانگين سني ۹/۶۲سال بودند. شايعترين عوامل خطرساز در گروه مورد به ترتيب شامل، مصرف سيگار و هيپرتانسيون، ديابت، و هيپركلسترولمي ميباشد. نتايج آزمون كاي دو اختلاف معني داري را در دو گروه از نظر ميزان شيوع عوامل خطرساز مانند، مصرف سيگار، هيپرتانسيون، و هيپركلسترولمي نشان داد، اما اين اختلاف در ارتباط با ديابت معني دار نبود. نسبت شانس (Odd’s Ratio)، در ارتباط با مصرف سيگار ۹۵/۲ هيپرتانسيون ۲۵/۲، هيپركلسترولمي ۷۸/۲، و ديابت ۲ بوده است، اين نسبت در ارتباط با مصرف سيگار، هيپرتانسيون، و هيپركلسترولمي معني دار، و در ارتباط با ديابت معني دار نبوده است.
نتيجه گيري: يافته ها حاكي از اين است كه مصرف سيگار و هيپرتانسيون، ديابت، و هيپركلسترولمي به ترتيب شايعترين عوامل خطرساز در بيماران مبتلا به انفاركتوس ميوكارد مي باشند. بالاترين ميزان نسبت شانس مربوط به مصرف سيگار است. با توجه به اين كه اين عوامل خطرساز قابل تعديل مي باشند، لذا شناخت اين عوامل خطرساز و انجام اقدامات در جهت تعديل آن ها در كاهش ابتلا به انفاركتوس ميوكارد و مرگ و مير ناشي از آن بسيار پر اهميت است.