مقاله عوامل خطر مقاومت به سيپروفلوكساسين در عفونت ادراري اكتسابي از جامعه ناشي از اشريشياكولي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در بيماريهاي عفوني و گرمسيري ايران از صفحه ۳۱ تا ۳۵ منتشر شده است.
نام: عوامل خطر مقاومت به سيپروفلوكساسين در عفونت ادراري اكتسابي از جامعه ناشي از اشريشياكولي
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عفونت ادراري
مقاله سيپروفلوكساسين
مقاله اشريشياكولي
مقاله حساسيت
مقاله مقاومت
مقاله ريسك فاكتور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: بياني معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: منتظري محمد
جناب آقای / سرکار خانم: منتظري محمود
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحي نژاد شيما

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: افزايش مقاومت اشريشياكولي عامل عفونت ادراري به سيپروفلوكساسين در سال هاي اخير مورد توجه قرار گرفته است. اين مطالعه با هدف تعيين عوامل خطر مقاومت به سيپروفلوكساسين در اشريشياكولي عامل عفونت ادراري اكتسابي از جامعه انجام گرديد.
روش كار: اين مطالعه ي تحليلي مورد- شاهدي بر روي ۴۰ بيمار مبتلا به عفونت ادراري با اشريشياكولي مقاوم به سيپروفلوكساسين و ۸۰ بيمار حساس به سيپروفلوكسياسين انجام شد. براي تمام بيماران پرسشنامه اي شامل اطلاعات دموگرافيك، علايم باليني عفونت ادراري و عوامل خطر آن تكميل گرديد. داده ها با نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفت. P<0.05 معني دار تلقي شد.
يافته ها: سابقه ي عفونت ادراري طي شش ماه اخير (p=0.004)، سابقه ي جراحي دستگاه ادراري- تناسلي طي يكسال اخير (p=0.005)، سابقه ي سونداژ طي يكسال اخير (p=0.001) و سابقه ي مصرف فلوروكينولون ها حداقل هفت روز طي شش ماه اخير (p=0.001) با مقاومت اشريشياكولي به سيپروفلوكساسين در ارتباط بود. آناليز چند متغيره نشان داد كه سونداژ ادراري طي يكسال اخير (OR 2.77 [%95CI 1.26-6.08]،p=0.009) و سابقه ي مصرف فلوروكينولون ها طي شش ماه اخير (OR 10.42 [%95CI 3.86-28.14]; p=0.001) عوامل خطر مستقل براي مقاومت به سيپروفلوكساسين در عفونت ادراري ناشي از اشريشياكولي هستند.
نتيجه گيري: در بيماران مبتلا به عفونت ادراري، سابقه ي مصرف فلوروكينولون ها و سونداژ ادراري با ريسك بالاي اشريشياكولي مقاوم به سيپروفلوكساسين همراه است كه مي تواند سبب شكست درمان تجربي گردد.