مقاله عوامل خطر نزديک بيني دژنراتيو به عنوان علت غير قابل برگشت بينايي در بيماران نزديک بين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۷۹ تا ۸۵ منتشر شده است.
نام: عوامل خطر نزديک بيني دژنراتيو به عنوان علت غير قابل برگشت بينايي در بيماران نزديک بين
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نزديک بيني دژنراتيو
مقاله کراتومتري
مقاله کاهش ديد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحتي جمال
جناب آقای / سرکار خانم: نوربخش مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: جديدي رحمت اله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: نزديک بيني (ميوپي) شايع ترين عيب انکساري است و نزديک بيني دژنراتيو يکي از ۵ علل کوري در جهان است.  هدف اين مطالعه بررسي نزديک بيني دژنراتيو و عوامل خطر همراه با آن مي باشد.
روش کار: در اين مطالعه تحليلي – مقطعي ابزار جمع آوري داده ها پرسش نامه بود و از دستگاه اتورفركشن براي تعيين درجه ميوپي استفاده شد. شرط ورود به مطالعه سن بالاي ۱۰ سال، بيماري ميوپ يا ميوپيک آستيگمات، مدياي شفاف (در حد معاينه فوندوس) و عدم وجود بيماري چشمي شبکيه اي دژنراتيو وابسته به سن بود.
نتايج: ۱۰۰ نفر در مطالعه شرکت کردند. ۵۱ درصد از کل افراد دچار نزديک بيني دژنراتيو بودند. نئوواسکولاريزاسيون کوروئيد در ۱۷٫۶۵ درصد بيماران ديده شد. بين فشار خون، ديابت و گلوکوم با نزديک بيني دژنراتيو و ساده اختلاف معني داري وجود داشت (P<0.001) ولي بين کاتاراکت و ميوپي اين اختلاف مشاهده نشد. ضريب همبستگي بين فشار خون و ديابت با نزديک بيني دژنراتيو به ترتيب ۰٫۲۸ و ۰٫۲۲ بود. اين همبستگي در مورد گلوکوم بسيار کوچک بود. بيشترين ضريب همبستگي بين کرسنت ميوپيک و فشار خون بود (۰٫۲۹۵). در تمامي موارد بين ديابت و عوارض نزديک بيني ضريب همبستگي مثبت بود ولي تمام اين همبستگي ها زير ۰٫۴ بود.
نتيجه گيري: اکثريت بيماران نزديک بين از نوع دژنراتيو بودند. فشار خون و ديابت شايع ترين بيماري همراه بود. با توجه به ضريب همبستگي بين فشار خون با نزديک بيني، لزوم کنترل فشار خون و ديابت جهت جلوگيري از عوارض شبکيه اي تاكيد مي شود و جهت جلوگيري از عوارض شبکيه اي نزديک بيني دژنراتيو بايد گلوکوم را نيز کنترل کرد.