سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: کنفرانس ملی خرما، چالشها و پتانسیلهای تولید و صادرات خرما در ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

مجتبی عباسیان – کارشناس ارشد اقتصاد کشاورزی
محمد حسین کریم – استادیار گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه زابل
محمود هاشمی‌تبار – دانشجوی دکتری اقتصاد کشاورزی و عضو هیئت علمی دانشگاه سیستان و بلوچستا

چکیده:

تولیدکنندگان خرما در استان سیستان و بلوچستان با توجه به شغل، امکانات مالی، توانایی انبارداری و نگهداری خرما و سایر عوامل از سه شیوه فروش متفاوت با نام‌های سلف فروشی اجاره‌ای، فروش موقع برداشت محصول و فروش پس از برداشت محصول برای خرمای خود استفاده می‌کنند. برای تعیین عوامل مؤثر بر شیوه فروش محصول توسط تولیدکنندگان از مدل لاجیت استفاده شده است. نتایج تابع برآورد شده نشان می‌دهد که متغیرهای قیمت فروش خرما، سن باغدار، سابقه باغدار رابطه منفی و معنی‌دار و هزینه درجه‌بندی رابطه مثبت و معنی‌داری از نظر آماری با فروش به شیوه سلف فروشی اجاره‌ای، متغیرهای استفاده از اعتبارات و سابقه باغدار دارای رابطه منفی و همچنین انجام عملیات درجه‌بندی و سن باغدار نیز رابطه مثبت و معنی‌داری از نظر آماری با روش فروش موقع برداشت محصول دارد. و همچنین متغیرهای استفاده از اعتبارات و قیمت فروش خرما دارای رابطه مثبت و مقدار تولید نیز رابطه منفی و معنی‌داری از نظر آماری با روش فروش به شیوه پس از برداشت محصول دارند. احتمال این که یک باغدار خرمای خود را به صورت سلف فروشی اجاره‌ای، موقع برداشت محصول و پس از برداشت محصول به فروش برساند به ترتیب ۶۶/۳۶ درصد، ۶۸/۲۶ درصد و ۶۶/۳۶ درصد است.
Q13: JEL Classification