سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی شفیعی – استادیار پژوهشکده مهندسی ژئوتکنیک پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی
محمدکاظم جعفری – استاد پژوهشکده مهندسی ژئوتکنیک پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و م
مهدی مومنی رق آبادی – دانشجوی دکتری پژوهشکده مهندسی ژئوتکنیک پژوهشگاه بین المللی زلزله ش

چکیده:

خاکهای رمبنده حالتی شبه پایدار داشته و دارای ساختاری باز میباشند به گونه ای که می توانند به حالت فشرد تری برسند. بخشهای وسیعی از سطح کره زمین و کشور ایران از این نوع خاک تشکیل شده است. خسارات زیاد گزارش شده ناشی از رمبندگی خاک به سازه های مهندسی، لزوم توجه بیشتر به این موضوع را می طلبد. در این مقاله به بررسی عامل های اساسی موثر بر قابلیت رمبندگی نهشته های طبیعی و ارائه دسته های لازم پرداخته شده است. برای ارزیابی رمبندگی نهشته های طبیعی، ابتدا عوامل موثر بیرونی و درونی ارائه و تشریح گردیده اند. به منظور ارزیابی کیفی قابلیت رمبندگی از شرایط زمین شناسی، خصوصیات ژئوتکنیکی، مشاهدات تاریخچه ای و شرایط محیطی نیز استفاده و مبانی روش کیفی برای ارزیابی قابلیت رمبندگی پایه گذاری شده است.