مقاله عوامل واژينيت كانديدايي و علايم باليني در مراجعين به درمانگاه هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي شيراز ۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي اراك (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۱۲ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: عوامل واژينيت كانديدايي و علايم باليني در مراجعين به درمانگاه هاي منتخب دانشگاه علوم پزشكي شيراز ۱۳۸۷
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کانديدا آلبيکانس
مقاله کانديداي غير آلبيکانس
مقاله واژينيت کانديدايي
مقاله آزمايش کلاميدوسپور
مقاله علايم باليني
مقاله آزمايش لوله زايا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اكبرزاده مرضيه
جناب آقای / سرکار خانم: بنيادپور بتول
جناب آقای / سرکار خانم: پاك شير كيوان
جناب آقای / سرکار خانم: محقق زاده عبدالعلي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: واژينيت كانديدايي دومين علت شايع عفونت مجاري تناسلي در زنان است كه اغلب به وسيله قارچ كانديدا آلبيكانس ايجاد مي شود. اين مطالعه با هدف تعيين علايم باليني و ارتباط آن با انواع گونه هاي كانديدا در مبتلايان به واژينيت كانديدايي در زنان مراجعه كننده به درمانگاه هاي دانشگاه علوم پزشكي شيراز طرح ريزي شده است.
مواد و روش ها: در يك مطالعه تحليلي و در طول مدت ۷ ماه نمونه گيري، با ارزيابي شرح حال ۱۱۰۰ مراجعه كننده، ۴۵۰ بيمار با شكايت مرتبط با عفونت هاي تناسلي شناسايي و از ۲۸۰ نفر از اين افراد بر اساس شرح حال و ويژگي هاي ترشحات، نمونه گيري انجام گرديد و ۱۰۵ بيمار مبتلا به عفونت كانديدايي تشخيص داده شد. تفكيك گونه ها بر اساس آزمايش لوله زايا و تست كلاميدوسپور صورت گرفت.
يافته ها: ميزان خارش دستگاه تناسلي در ۴۳٫۸ درصد موارد شديد بود. ترشحات سفيد دستگاه تناسلي بيش از ساير علايم (۸۸٫۶ درصد) رويت شد. در نمونه هاي كشت منفي كانديدا نيز ۲۳ درصد خارش شديد و ۸۰٫۸ درصد ترشح سفيد و ۴۳٫۵ درصد سوزش گزارش گرديد. كانديدا آلبيكانس ۷۰ درصد نمونه ها را به خود اختصاص داد. در ۴۳٫۵ درصد از محيط هاي كورن ميل آگار، كلاميدوسپور مشاهده گرديد. تعداد كلني در ۴۹٫۵ درصد از كل نمونه ها بين ۵۱ تا ۵۰۰ عدد بود. بين روش هاي پيش گيري از حاملگي و شدت خارش و ساير علايم با تعداد كلني نمونه هاي مورد آزمايش، ارتباط معني داري وجود نداشت.
نتيجه گيري: به دليل عدم تشخيص قطعي بيماري بر اساس علايم باليني همچنين تداوم و مقاومت گونه هاي قارچي، استفاده از كشت قارچ به عنوان يك روش تشخيصي استاندارد توصيه مي شود.