مقاله عيب انكساري باقي مانده پس از جراحي آب مرواريد و عوامل موثر بر آن در بيمارستان فارابي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در بينا از صفحه ۲۶۳ تا ۲۷۳ منتشر شده است.
نام: عيب انكساري باقي مانده پس از جراحي آب مرواريد و عوامل موثر بر آن در بيمارستان فارابي
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: محمدي سيدفرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: مجدي مرسده
جناب آقای / سرکار خانم: خبازخوب مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: زارع مهرجردي هادي
جناب آقای / سرکار خانم: معذوري آرش
جناب آقای / سرکار خانم: اشرفي الهام
جناب آقای / سرکار خانم: فتوحي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: جباروندبهروز محمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف: تعيين ميزان عيب انكساري باقي مانده پس از عمل جراحي آب مرواريد و برخي عوامل موثر بر آن.
روش پژوهش: جمعيت هدف بيماران مبتلا به آب مرواريد بودند كه طي سال هاي ۱۳۸۲ الي ۱۳۸۵ در بيمارستان فارابي تهران كانديد عمل جراحي شدند. روش نمونه گيري تصادفي ساده و معيار خروج شامل سابقه يووييت، جراحي و آسيب چشمي ثبت شده در پرونده بيماران بود. محاسبه قدرت عدسي با استفاده از فرمول SRK-II صورت پذيرفت. اختلاف عيب انكساري پس از عمل و مقدار مورد نظر، به عنوان عيب انكساري غيرمنتظره تعريف شد. اين متغير به صورت ميانگين و درصد بر اساس فواصل ۰٫۵، ۱ و ۲ ديوپتر از امتروپي گزارش گرديد.
يافته ها: در پرونده ۴۲۳ نفر اطلاعات بيومتري ثبت شده بود كه اين افراد وارد مطالعه شدند. ميانگين قدر مطلق عيب انكساري غيرقابل پيش بيني از بين ۵۵۸ بيمار مورد مطالعه، ۰٫۸۰±۰٫۶۹ ديوپتر بود. اين نوع عيب انكساري در افراد با طول قدامي خلفي (AL) طبيعي چشم از كم ترين (۰٫۷۲±۰٫۶۱) و در افراد با AL بلند، از بيش ترين مقدار برخوردار بود (P<0.001). 41.1) 174 درصد ۷۱٫۶) ۳۰۱ درصد)‌و ۳۹۳ نفر ۹۳٫۴) درصد) به ترتيب معادل كروي ۰٫۵، ۱ و ۲ ديوپتر از امتروپي داشتند. پس از عمل در موارد AL كوتاه،‌ عيب انكساري مثبت و در افراد با AL بلند، عيب انكساري منفي بود. از نظر كراتومتري، بيش ترين و كم ترين آستيگماتيسم ايجاد شده به ترتيب در روش خارج كپسولي و فيكو مشاهده شد(P<0.001).
نتيجه گيري: در اين مطالعه بر اساس فرمول SRK2، پس از جراحي آب مرواريد در بيش از ۵۰ درصد بيماران، عيب انكساري بيش از ۰٫۵ ديوپتر از امتروپي فاصله داشت. بر اساس يافته هاي ما، طول قدامي خلفي چشم از عوامل مهم و تاثيرگذار بر عيب انكساري باقي مانده پس از جراحي آب مرواريد مي باشد، به نحوي كه در AL بلند يا كوتاه، عيب انكساري غيرقابل پيش بيني، بيش از موارد طبيعي AL مشاهده مي شود.