مقاله عيد عارفان مواجهه آدمي با بي نهايت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۶ در پژوهشنامه ادب حماسي (پژوهش نامه فرهنگ و ادب از صفحه ۵۱ تا ۷۷ منتشر شده است.
نام: عيد عارفان مواجهه آدمي با بي نهايت
این مقاله دارای ۲۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عيد
مقاله عاشق
مقاله خشيت
مقاله پارسايي
مقاله پاك بازي
مقاله مخلص
مقاله پشت گرمي
مقاله فربهي
مقاله فنا
مقاله بقا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صنايعي علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين نوشته كوتاه، قصد دارم يكي از مهم ترين آموزه هاي مولانـا جلال الدين محمد بلخي را در حد توان خويش بازگو كنم؛ و آن، تلقي وي از «عيد» است.
شايد بتوان گفت؛ مفهوم «عيد» نزد مولانا، با تلقي آن نزد ساير مكاتب و عرفا، تفاوتي گوهرين دارد و همين تفاوت است كه مرا برانگيخت تـا بـه رسم ادب شاگردي نزد وي و شاگردانش، اندكي سخن بگويم.
هم چنين يكي از عللي كه اهميت توضيح درباره اين مفهوم را نشـان مي دهد، آن است كه صاحب اين مكتب، خود را «عيد» خوانده، و عيد شدن در او، به مثابه امري جاري و طبيعي است؛
باز آمدم چون عيد نو، تـا قفل زنــدان بشكنم             وين چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشكنم