سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین همایش علمی تحقیقی مدیریت امداد و نجات

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

محمدرضا صفری نژاد – دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران

چکیده:

غذا و تغذیه مورد نیاز هر گروه در معرض خطر، بستگی به میزان امنیت غذایی آنها است. تعریفامنیت غذایی عبارتند از اینکه تمامی مردم در همه زمانها هم بصورت فیزیکی و هم از نظر اقتصادی توان دسترسی برای براورد نیازهای غذائی و زندگی سالم را داشته باشند. در بحرانهای سه متغیر مشخص وجود دارد. که نقطه تمرکز رسیدن به امنیت غذایی می باشند: قابلیت دسترسی، توان دستیابی و توان مصرف انواع برنامه های تغذیه مورد نیاز برای رفع نیازهای امنیت غذایی آوارگان بوسیله ارزیابی ابتدائی نیازها تعیین خواهد شد. نظارت دائم، سبب می شود که انطباق لازمدر برابر وضعیتهای متغیر تضمین شود. هماهنگی برنامه های غذایی با سرویسهای بهداشتی وخدماتی عمومی ضروری است. برای پیشگیری از شیوع بیماریها، سوءتغذیه و توزیع ناعادلانهمواد غذایی، داشتن برنامه، اطلاع از استانداردها و توان اجرائی برنامه ریزی شده لازم است. در این مقاله سعی خواهد شد، روشهای علمی و استاندارد توزیع مواد غذائی در بین آوارگان و بحران زده ها به روشنی توضیح داده شوند.
هدف این بررسی، ارائه یک دستور العمل کلی درمورد چگونگی رساندن مواد غذائی به جمعیت آوارگان و بحران زده می باشد.
در این مقاله با استفاده ازمنابع علمی معتبر، تجارب کشورهای مختلف و مصوبات سازمان ملل، چگونگی تغذیه و فراهم کردن مواد غذایی در بحرانها آورده شده است. کمک باید از لحاظ فرهنگی قابل قبول و مناسب برای رفع نیازهای غذایی آوارگان باشد. غذاهای محلی تهیه شده با مواد محلی به سایر غذاها ارجحیت دارند. سیاستهای تغذیه شیرخواران توجه خاص می طلبد. شیرخواران، کودکان، زنان باردار و شیرده، بیماران و افراد مسن، در مقابل سوء تغذیه آسیب پذیر بوده و نیازهای مخصوص بخود دارند. از آنجاییکه احتمالا مردم از قبل کمبود غذایی مزمن دارند، خیلی ها در زمان ارزیابی اولیهنیازهایشان ، دارای سوءتغذیه خواهند بود. در این مقاله به تفصیل به مطلب مذبورو سایر مطالب پرداخته شده است.
اگر آوارگان از قبل از تاثیرات کمبود شدید مواد غذایی رنج می برند، اقدام فوری باید برای تامین مواد غذایی برای آنها انجام شود. در دسترس بودن مواد غذایی وقتی حاصل می شود که مقادیر کافی مواد غذایی بطور دائم برای همه افراد وجود داشته باشد. توان دستیابی به مواد غذایی وقتی تضمیم می شود که خانواده ها و همه افراد درون آن منابع کافی برای بدست آوردن غذای مناسب برای یک جیره روزانه داشته باشند. توان مصرف به معنی استفادهبیولوژیک صحیح از مواد غذائی است. لازمه آن یک رژیمغذایی است که در آن به میزان کافی انرژی و مواد مغذی اساسی، آب آشامیدنی و بهداشت کافی فراهم شود.
بهره برداری موثر مواد غذایی بستگی به عوامل زیاد ازجملهاشنایی افراد خانواده با ذخیره سازی ، و تکنیکهای فراوری مواد غذایی، اصول اساسی تغذیه و مراقبت مناسب از کودکان دارد. اوارگان باید از اول در سازماندهی و مدیریت برنامه های تغذیه درگیر شوند. ممکن است برای بعضی ازآنها آموزش لازم باشد. وقتی قرار است مواد غذایی ناآشنا ما بین جمعیت توزیع شود و یا وقتی لازم است از روشهای متفاوت پخت استفاده شود، یک آموزش تغذیه ای ساده دارای اهمیت است. این کار باید با دیگر اقدامات آموزشی بهداشتی هماهنگ شود تا راهنمایی لازم برای تعذیه مناسب نوزادان، تغذیه کودکان، بیماران، درمان اسهال، اصول بهداشت مواد غذایی و طرز آماده ساختن مواد غذایی موجود برای حداکثر مفید بودن غذا داده شود.