مقاله فاكتورهاي موثر در پاسخ درماني كودكان مبتلا به صرع مقاوم به درمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۶۱ تا ۶۶ منتشر شده است.
نام: فاكتورهاي موثر در پاسخ درماني كودكان مبتلا به صرع مقاوم به درمان
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله صرع مقاوم
مقاله كودكان
مقاله پاسخ درماني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ناصحي محمدمهدي
جناب آقای / سرکار خانم: محولاتي شمس آبادي فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: غفراني محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به اينكه در ۲۰-۱۰ درصد كودكان مبتلا به صرع عليرغم درمان مناسب همچنان حملات تشنجي ادامه مي يابد. اين مطالعه به منظور بررسي فاكتورهاي موثر در پاسخ درماني كودكان با صرع مقاوم به درمان، مراجعه كننده به بيمارستان مفيد انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي بر روي ۱۵۰ كودكي كه با صرع مقاوم به درمان به بيمارستان كودكان مفيد تهران طي يك سال مراجعه كردند، انجام شد. اطلاعات دموگرافيك و كلينيكال، سابقه بيماران، تعداد و نوع داروهاي مصرفي، نوع تشنج و وضعيت پاسخ درماني از طريق پرسش از والدين و مراجعه به پرونده بيماران ثبت گرديد. موارد بدون تشنج به مواردي اطلاق شد كه بيمار براي حداقل يكسال، حمله تشنجي نداشت و كاهش بيش از %۵۰ در فركانس يا مدت تشنجات، كنترل نسبي در نظر گرفته شد و ارتباط پاسخ درماني با متغيرهاي مختلف مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: ميانگين سني بيماران ۸۳٫۵۸±۵۱٫۱۴ ماه بود. ۶۵ نفر (%۴۳٫۳) دختر و ۸۵ نفر (%۵۶٫۷) پسر بودند. ۴۹ بيمار (%۳۲٫۷) صرع ايديوپاتيك و ۹۱ بيمار (%۵۷٫۶) صرع سمپتوپاتيك داشتند. عدم پاسخ در ۷۴ بيمار (%۴۹٫۳) و پاسخ نسبي در ۲۰ بيمار (%۱۳٫۳) مشاهده گرديد و ۵۶ نفر (%۳۷٫۳) سرانجام به داروهاي ضدتشنج پاسخ داده بودند. اختلاف معني داري بين پاسخ به درمان بيماران صرع سمپتوماتيك و صرع ايديوپاتيك وجود داشت (p=0.049) اختلاف معني داري بين پاسخ به درمان با متغيرهاي زمينه اي جنس، نسبت فاميلي والدين، ايكتر و آسيفكسي نوزادي، سن حاملگي زمان تولد، ميكروسفالي، تونيسيته عضلات، ارگانومگالي، سن شروع تشنجات و سابقه خانوادگي وجود نداشت.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه سمپتوماتيك بودن صرع، در پاسخ به درمان بيماران مقاوم تاثير واضح داشته و باعث افزايش احتمال عدم پاسخ دهي به درمانهاي طبي مي گردد.