مقاله فاکتور جبران تنش رطوبتي توسط ريشه براي شرايط رطوبتي غيريکنواخت خاک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در علوم كشاورزي و منابع طبيعي از صفحه ۲۵۱ تا ۲۶۵ منتشر شده است.
نام: فاکتور جبران تنش رطوبتي توسط ريشه براي شرايط رطوبتي غيريکنواخت خاک
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آبياري زيرسطحي
مقاله تنش آبي
مقاله جذب آب توسط ريشه
مقاله لايسيمتر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ذاكري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: سهرابي ملايوسف تيمور
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي فريبرز
جناب آقای / سرکار خانم: نيشابوري محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شهابي فر مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين تحقيق به بررسي نقش بخش هاي مختلف ريشه در جبران تنش رطوبتي خاک از طريق افزايش جذب آب در بخش هاي مرطوب خاک پرداخته شده است. چهار لايسيمتر از جنس PVC با قطر ۲۵ و ارتفاع ۱۰۰ سانتي متر انتخاب گرديد. لايسيمترها با خاک لوم رسي که با لايه هاي شن و واکس به چهار لايه مجزا تقسيم شده بود، پر شد. آبياري لايه هاي مورد نظر در لايسيمترها به طريق زيرسطحي و تنش رطوبتي در لايسيمترها با کاهش تعداد لايه هاي تحت آبياري صورت پذيرفت. جلوگيري از تبادل رطوبت بين لايه هاي خاک در لايسيمترها، امکان محاسبه جذب آب در هر لايه و نقش واقعي ريشه ها در لايه هاي تحتاني در جذب آب به هنگام وقوع تنش رطوبتي در لايه هاي فوقاني را به وجود آورد. رطوبت در لايه هاي مختلف لايسيمترهاي بالا به کمک دستگاه بازتاب سنجي زماني (TDR)، اندازه گيري شد. تغييرات حجم آب مخازن متصل به لايه ها و نيز تغييرات رطوبت در هر لايه معادل آب مصرفي هر لايه بود. معادله جذب آب در شرايط تنش آبي، با توسعه يک فاکتور براي جبران تنش اصلاح شد. در اين فاکتور ضريبي به عنوان ضريب فعاليت گياهي ريشه معرفي و به کمک معادله جبران تنش، مقدار اين ضريب براي بخش هاي مختلف ريشه به هنگام وقوع تنش آبي در لايه هاي فوقاني ارزيابي شد. نتايج بيانگر آن بود که معادله جبران تنش ارايه شده در اين تحقيق در بسياري از حالات، مقادير جذب را مناسب تر از معادله هاي موجود پيش بيني مي نمايد. مقدار فاکتور جبران تنش به ضريب فعاليت گياهي جبران بستگي داشت که مقدار حداکثر اين ضريب به روش معکوس از روي داده هاي جذب آب در لايسيمترهاي مختلف تعيين شد. نتايج بيانگر آن بود که با شدت يافتن تنش (افزايش تعداد لايه هاي تحت تنش آبي) مقدار ضريب فعاليت گياهي افزايش يافت (به ترتيب ۱/۱، ۸۷/۱، ۲۳/۲ و ۳۸/۲ در لايسيمترهاي ۱ تا ۴). بنابراين با افزايش شدت تنش (افزايش تعداد لايه هاي تحت تنش) گياه با افزايش ضريب فعاليت در ريشه هاي تحتاني، آب بيشتري را از آنجا جذب نمود.