مقاله فتح نامه نويسي (در ايران و اسلام) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در جستارهاي تاريخي (فرهنگ) (ويژه تاريخ) از صفحه ۱۷۹ تا ۲۱۶ منتشر شده است.
نام: فتح نامه نويسي (در ايران و اسلام)
این مقاله دارای ۳۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فتح نامه
مقاله ايران
مقاله اسلام

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قربان نژاد پريسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فتح نامه ها، نامه هايي بودند كه از سوي سلاطين يا فرماندهان لشكر به جهت اعلان رسمي فتوحات و پيروزي در عمليات نظامي به اطراف و اکناف ممالک، خطاب به ملوک، سلاطين و ولات فرستاده مي شدند. به نظر مي رسد تقريبا از دوره خلفاي راشدين تا دوره افشاريه نگارش فتح نامه در جهان اسلام رايج بوده اين نامه ها جزء اسناد و مكاتيب ادبي، سياسي و اجتماعي محسوب مي شدند و حاوي اطلاعات ارزشمندي در خصوص اوضاع كلي جامعه، علت جنگ ها و فتوحات بودند حتي مطالعه آنها در شناخت ادبيات رايج آن دوره و در شناخت سبك ديوان الرسائل موثر بود.به طوري كه بعضي از فتح نامه ها همچون تاريخ يك قوم محسوب مي شدند. از عصر عباسي به بعد فتح نامه علاوه بر انعكاس اوضاع خاص حاكم بر هر دوره حكومتي تقريبا اركان ثابتي را بر خود پذيرفتند و انسجام بيشتري يافتند. اين مقاله قصد دارد مروري كوتاه بر سير تحول فتح نامه نويسي در جهان اسلام از آغاز تا عصر عثماني داشته باشد و در حد بضاعت مهمترين فتح نامه هاي هر دوره را معرفي نمايد.