سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: اولین همایش ملی جغرافیا، شهرسازی و توسعه پایدار
تعداد صفحات: ۱۶
نویسنده(ها):
بیژن رحمانی – دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:
توسعه شهری در غالب موارد به زبان مرغوبترین اراضی کشاورزی می انجامد که در حاشیه شهر می تواند باعث تغییر کاربری اراضی و همچنین قطعه قطعه شدن بیش از حد اراضی داخل بافت و خارج از بافت گردد. این پژوهش به بررسی و تحلیل تغییر و تحول چشم انداز زراعی در حاشیه شهر مینو دشت طی سالهای ۱۳۳۶ تا ۱۳۸۹ می پردازد. روش پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی و تاریخی، شیوه گردآوری داده ها نیز از نوع میدانی و کتابخانه ای (عکس های هوایی و تصاویر م اهواره ای) و ابزار مورد استفاده نیز نرم افزار GIS می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که از زمانی که شهر مینودشت به نقطه شهری تبدیل شده تحت تأثیر فرایندهای اقتصادی و اجتماعی به دست اندازی به اراضی زراعی پیرامون خود پرداخته که نتیجه این روند تغییر کاربری اراضی درجه منطقه به نفع کاربری ساخت و ساز می باشد و همچنین بهدلیل بورس بازی زمین و افزایش جمعیت اراضی حاشیه شهر به شدت قطعه قطعه شده و جهت فروش نیز این قطعات از کاربری زراعی ارج شده و به آیش اجتماعی تبدیل شده اند.