مقاله فراواني ترومبوسيتوپني و عوامل خطر آن در نوزادان بستري در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان بيمارستان وليعصر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در فصلنامه پژوهشي خون از صفحه ۶۳ تا ۶۹ منتشر شده است.
نام: فراواني ترومبوسيتوپني و عوامل خطر آن در نوزادان بستري در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان بيمارستان وليعصر
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ترومبوسيتوپني
مقاله نوزاد
مقاله پلاكت ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نيري فاطمه سادات
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزي رخشانه
جناب آقای / سرکار خانم: علومي يزدي زهره
جناب آقای / سرکار خانم: شريعت مامك

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: فراواني ترومبوسيتوپني در نوزادان بستري در بخش مراقبت هاي ويژه نوزادان و مخصوصا نوزادان نارس، شايع تر از جمعيت عمومي است. اين مطالعه با هدف تعيين فراواني و عوامل خطر ترومبوسيتوپني در نوزادان بستري در NICU انجام شد.
مواد و روش ها: در يک مطالعه مقطعي و توصيفي-تحليلي، پرونده کليه نوزادان بستري در NICU بيمارستان وليعصر طي سال 1383 (شامل ۲۰۱ پرونده) بررسي شد. نوزاداني که پلاکت کمتر از ۱۵۰۰۰۰/mm3 داشتند انتخاب شده و سپس اطلاعات لازم ثبت و توسط آزمون هاي فيشر و كاي دو و نرم افزار  SPSS 15تجزيه و تحليل گرديد.
يافته ها: ۷۹ نفر (۳/۳۹%) مبتلا به ترومبوسيتوپني بودند. فراواني ترومبوسيتوپني با جنسيت بيماران ارتباط معني داري نداشت. در نوزادان دچار ترومبوسيتوپني، متوسط سن حاملگي ۷/۳±۳۲ هفته، متوسط وزن تولد ۹۳۲±۱۸۸۸ گرم و در نوزادان با شمارش پلاکت نرمال به ترتيب ۴/۳±۳۴ هفته و ۸۲۰±۲۳۶۶ گرم بود. متوسط سن و وزن زمان تولد در نوزادان دچار ترومبوسيتوپني به طور معني داري پايين تر از نوزادان با پلاکت طبيعي بود. بيشترين محل خونريزي در بيماران دچار ترومبوسيتوپني، خونريزي داخل مغزي بود (۳۷%).
نتيجه گيري: با توجه به شيوع بالاي ترومبوسيتوپني در نوزادان بستري درNICU ، شناخت فاکتورهاي خطر عامل آن مانند وزن کم زمان تولد، نارسي، مصرف برخي داروها مانند هپارين و جنتامايسين در نوزاد و نيز خونريزي داخل بطن هاي مغزي به عنوان شايع ترين علامت باليني، بهتر است در تمام بستري شدگان NICU با خونريزي جمجمه مد نظر بوده و در مصرف روتين هپارين و جنتامايسين جانب احتياط رعايت شود.