مقاله فراواني عفونت هاي ادراري و عوامل خطرزاي آن در زنان مبتلا به ديابت تيپ ۲ مراجعه كننده به انستيتو غدد درون ريز و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي ايران در سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمانشاه (بهبود) از صفحه ۲۰۳ تا ۲۱۰ منتشر شده است.
نام: فراواني عفونت هاي ادراري و عوامل خطرزاي آن در زنان مبتلا به ديابت تيپ ۲ مراجعه كننده به انستيتو غدد درون ريز و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي ايران در سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ديابت نوع ۲
مقاله عفونت ادراري
مقاله هموگلوبين A1C
مقاله عوامل خطرزا

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كجايي بيدگلي افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: سيدالشهدايي مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: علامي مه لقا
جناب آقای / سرکار خانم: خمسه محمدابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه: بيماران مبتلا به ديابت در مقايسه با بيماران غيرديابتي چندين برابر بيشتر در معرض ابتلا به عفونت هاي ادراري قرار دارند. اين مطالعه به منظور تعيين فراواني و عوامل خطرزاي عفونت هاي ادراري در زنان مبتلا به ديابت نوع ۲ مراجعه كنننده به مركز انستيتو غدد درون ريز و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي ايران انجام شد.
روش ها: اين مطالعه مقطعي بر روي ۵۱۱ زن غيرحامله مبتلا به ديابت نوع ۲ در فاصله زماني مهرماه تا اسفندماه ۱۳۸۶ انجام شد. نمونه گيري به روش مستمر انجام شد. نمونه ها در صورت داشتن علايم عفونت ادراري و مثبت شدن يك نوبت كشت ادرار در گروه افراد با عفونت ادراري با علامت قرار مي گرفتند. در صورت نداشتن علايم عفونت ادراري و مثبت شدن دو كشت ادرار جزء گروه افراد با عفونت ادراري بدون علامت بودند. عفونت ادراري بدون علامت در اين مطالعه براساس وجود ۱۰۵ كلني از يك يا حداكثر ۲ ميكروارگانيسم در حداقل ۲ كشت مثبت به عمل آمده از نمونه تميز ميانه ادرار در افراد بدون علايم عفونت ادراري تعريف گرديد. سپس عوامل خطرزا براي ايجاد عفونت هاي ادراري بررسي شد.
يافته ها: شيوع عفونت ادراري با علامت ۶٫۲ درصد و عفونت ادراري بدون علامت ۱٫۸ درصد بود. رابطه متغير سن و ابتلا به عفونت ادراري معنادار بود.
نتيجه گيري: شيوع عفونت هاي ادراري در زنان مبتلا به ديابت نوع ۲ در اين مطالعه نسبت به ساير مطالعات كم تر است. مي توان سن را به عنوان يكي از عوامل دخيل در ابتلا به عفونت ادراري در نظر گرفت.