مقاله فرايند جداسازي دو ژن wsp و ۱۶S rRNA باکتري داخل سلولي Wolbachia pipientis در پشه خاکي فلبوتوموس پاپاتاسي ناقل بيماري ليشمانيوز جلدي نوع روستايي ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله ميكروب شناسي پزشكي ايران از صفحه ۵۳ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: فرايند جداسازي دو ژن wsp و ۱۶S rRNA باکتري داخل سلولي Wolbachia pipientis در پشه خاکي فلبوتوموس پاپاتاسي ناقل بيماري ليشمانيوز جلدي نوع روستايي ايران
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Wolbachia pipientis؛ فلبوتوموس پاپاتاسي
مقاله ژن RNA ريبوزومي (۱۶ s rRNA)
مقاله ژن پروتئين سطحي (wsp gene)
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پرويزي پرويز
جناب آقای / سرکار خانم: فرديد فرزانه
جناب آقای / سرکار خانم: اميرخاني عارف

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: باکتري داخل سلولي Wolbachia pipientis از جمله باکتري هاي ريکتزيايي است. ژن اين باکتري در حشرات به صورت مادرزادي به ارث مي رسد و مي تواند عامل ايجاد ناسازگاري هاي سيتوپلاسمي باشد. اين باکتري به طور بالقوه مي تواند در دستکاري هاي ژنتيکي جمعيت و کنترل ناقلين برخي بيماري ها مفيد باشد. در اين مطالعه W. pipientis با استفاده از روشPCR  در پشه خاکي گونه فلبوتوموس پاپاتاسي، ناقل بيماري ليشمانيوز جلدي نوع روستايي ايران، رديابي و مشخص شد. براي اين منظور از ژن  RNAريبوزومي (۱۶ s rDNA) و ژن پروتئين سطحي ولباکيا (wsp gene) استفاده گرديد.
روش بررسي: براي تشخـيص و رديابي باکتـري W. pipientis از ژن  RNAريبوزومـي (۱۶ s rDNA) و ژن پروتئـين سطـحي ولباکيا (wsp gene) اسـتفاده شد. با استفاده از روش PCR، از دو جفت پـرايمـر اختـصاصي (wsp 691R/81F) و (۱۶S 994R/99F) استفاده گرديد. توالي هاي بدست آمده با نرم افزار Sequencher TM v.3.1 ويراستاري و مقايسه شدند. جهت مشخص کردن هاپلوتايپ هاي W. pipientis و آناليز و ترسيم درخت فيلوژنتيکي آن از نرم افزار PAUP (Phylogenetic Analysis Using Parsimony) استفاده شد.
يافته ها: از ۱۶۵ عدد پشه خاکي فلبوتوموس پاپاتاسي، قطعه ژني wsp در (%۷۵٫۲) ۱۲۴ و قطعه ژني ۱۶srDNA در (%۷۴٫۵) ۱۲۳، پشه خاکي تکثير و تعيين توالي شد. براي هر ژن فقط يک هاپلوتايپ منفرد يافت شد.
نتيجه گيري: استفاده از يک سويه ژنتيکي تعريف شده براي W. pipientis در استفاده از ترانسژن ها، امکان انتقالLeishmania major  را توسط پشه خاکي، به منظور جلوگيري از انتشار آن، افزايش مي دهد. سويه هاي ژنتيکي اين باکتري مي توانند فنوتيپ ناسازگاري سيتوپلاسمي را در جمعيت پشه خاکي گونه فلبوتوموس پاپاتاسي نشان دهند. با توجه به وجود آلودگي طبيعي ولباکيا در پشه خاکي ها و ناسازگاري سيتوپلاسمي، امکان استفاده از ولباکيا به عنوان ترانسژن ژن هاي هدف در بين جمعيت پشه خاکي ها مورد نظر، مي توان جمعيت ناقلين را تحت کنترل در آورد و با گسترش بيماري ليشمانيوز مقابله کرد.