سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش ملی فرسایش و رسوب

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

سیدحمیدرضا صادقی – مدیر و استادیار گروه مهندسی آبخیزداری دانشگاه تربیت مدرس
داود نیک کامی – استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
خلیل جلیلی –

چکیده:

از آنجایی که فرسایش تشدیدی خاک یکی از موانع مهم برای دستیابی به توسعه کشاروزی و منابع طبیعی است و کاهش فرسایش خاک در حوزه های آبخیز یکی از راهکارهای مناسب جهت دستیابی به توسعه پایدار و کاهش هدر رفت منابع می باشد، کمینه نمودن فرسایش خاک با استفاده از مدل های بهینه سازی در مدیریت منابع طبیعی یک الگوی مناسب مدیریتی درجهت حفظ منابع موجود است.
تحقیق حاضر در حوزه آبخیز بریموند به مساحت ۹۵۷۲ هکتار در استان کرمانشاه به منظور فرمول بندی فرسایش خاک جهت استفاده در مدل های بهینه سازی کاربری اراضی با هدف کاهش فرسایش انجام شده است. به منظور دستیابی به اهداف تحقیق، مقادیر فرسایش در واحدهای هیدرولوژیکی با کمک GIS و استفاده از روش PSIAC محاسبه شده، سپس میزان فرسایش در هر کاربری در حوزه آبخیز به دست آمده و به عنوان ضرایب تابع هدف مورد استفاده قرار گرفت. محدودیت های اقتصادی – اجتماعی و قانونی موجود در حوزه آبخیز نیز مورد ارزیابی قرار گرفته و در نهایت مسئله فرسایش خاک در حوزه آبخیز فرمول بندی گردید.