سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنفرانس بین المللی مدیران کیفیت

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

مهدی ایزری – دانشیار دانشگاه اصفهان
علی یزدخواستی – عضو هیأت علمی دانشگاه کاشان و دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی دانشگاه اص

چکیده:

موضوع فرهنگ مدیریت تغییر برای بهبود کیفیت در آموزش و پرورش هم اکنون ب ه یک موضوع علمی مهم تبدیل شده که مورد علاقه دست اندرکاران قرار گرفته است . در هر حال ، این موضوع نیاز به بررسی و تحقیق دارد ونیازمند برداشت جدیدی از هدایت و رهبری است تا بتواند خواسته های مدیران،معلمان،دانش آموزان و والدین آنها و مراکز آموزشی را در هزاره جدید برآورده کند .
مدارس ما برای تأمین نیازهای مشروع وقانونی مشتریان خود چه می کنند؟مدارس ما برای تحقق اهداف نظام تعلیم و تربیت کشور از چه راهبردها و روشهایی بهره می گیرند؟ اثربخشی روشها به چه میزان است؟ مدارس ما تا چه اندازه هدفهای آموزش و پرورش را می شناسند و با مشتریان خود تا چه اندازه بر سر هدف ها توافق جدی و اصولی دارند؟ در آموزش مدیران ، اجرای کدام روش ها را مورد توجه قرارداده ایم؟ کدام مهارتها برای ما مهم و در اولویت هستند؟ آیا علی رغم تغییرات عمده و چشمگیر که در عصر اطلاعات، بویژه در حوزه مدیریت و به طور اخص در زمینه مدیریت آموزشی بوجود آمده ، زمان بازنگری در برنامه های آموزشی تربیت مدیران، نرسیده است؟ آیا باید باز هم بر بکارگیری روشهایی که تاریخ مصرف آنها گذشته است ا صرار ورزیم؟ آینده از آن جوامعی است که نظام تعلیم و تربیتی پویا و خلاق برای خود تدارک کنند تا بتوانند جوانان را برای زندگی کردن، خوب زندگی کردن، یادگرفتن و آماده شدن برای ایفای نقش در آینده ای که متعلق به خود و فرزندان آنهاست،آماده کنند .
آینده کودکان و جوانان پر از تغییر است،آنها را باید برای آینده ای پر از تغییر و تحول آماده کنیم . آنها باید تغی یر را بشناسند،به تغییر فکر کنند،اهل تغییر و تحول بوده و عامل به تغییر باشند نه در مقابل تغییرات مقاومت های بی جا نشان دهند . بر این اساس ، آموزش و پرورش باید خود اهل تغییر و عامل به آن باشد ، پس چه باید کرد؟ برای اینکه مدرسه به تولید بیندیشد و اهل تولید باشد چه مهارتهایی، چه دانشی و چه نگرشی باید کسب کند؟ چگونه می توانیم انگیزه تعهد و دانش خلاقیت را در مدرسه رشد دهیم؟ آیا روشهای معمول و متعارف،در فرهنگ مدیریت مدرسه و مدرسه داری همواره توانسته است سطح دانش،مهات و انگیزه و تعهد کوتاه و درازمدت و بالاخره خلاقیت ر ا ایجاد کند و بالا نگه دارد؟ در این مقاله به فرهنگ مدیریت تغییر جهت بهبود کیفیت در آموزش و پرورش و آمادگی بیشتر برای برداشتن گام های مؤثر و اساسی در فرآیند کیفیت بخشی نظام تعلیم و تربیت برداشته خواهد شد . بدون شک، مدیریت کیفیت فراگیر (TQM) به عنوان مجموعه ا ی منظم، راهبردهای لازم برای این موضوع را که مورد بحث در مطالعه حاضر هم می باشد، ارائه می دهد .