مقاله فرهنگ واژگان تبري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۳ در نامه فرهنگستان از صفحه ۱۱۲ تا ۱۱۶ منتشر شده است.
نام: فرهنگ واژگان تبري
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمودي بختياري بهروز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زبان مازندراني (كه به «تبري [طبري]» هم مشهور است)، از زبان هاي ايراني شمال غربي است كه به لحاظ جغرافيايي جزو زبان هاي كرانه درياي خزر به شمار مي رود. طبق آمار سال ۱۹۹۳ م، ۳۲۶۵۰۰۰ نفر در ايران به يكي از گويش هاي اين زبان سخن مي گويند (اتنولوگ). قلمرو رواج مازندراني را مي توان به چهار منطقه زير تقسيم كرد:
.۱ شهرهاي رامسر، تنكابن، كلاردشت، چالوس و نوشهر؛
.۲ آمل، نور و محمودآباد؛
.۳ بابل، قائم شهر، سوادكوه و ساري؛
.۴ نكا، بهشهر و بندر گز.
آنچه در متون زبان شناسي ايراني تحت نام گويش مازندراني از آن ياد مي شود كل استان مازندران را شامل نمي شود، بلكه عمدتا حوزه جغرافيايي بين گرگان و چالوس را در بر مي گيرد.
از نظر منابع در دسترس براي مطالعه مازندراني، اين گويش را بايد از گويش هاي خوش اقبال ايراني دانست؛ چرا كه در مقايسه با ديگر زبان ها و گويش هاي ايراني، از اين گويش منابع بيشتري در دسترس است.