سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: پنجمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علی اسدی – دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقاتی بهداشتی
سیمین ناصری – دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقاتی بهداشتی
غلامحسین صفری – دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقاتی بهداشتی

چکیده:

فاضلاب شهری در اکثر نقاط دنیا در واحدهای تصفیه فاضلاب مرکزی تصفیه می شود که شامل تصفیه کامل بیولوژیکی و حذف مواد مغذی می باشند. امروزه مقررات شدیدی در مورد کیفیت پساب واحدهای تصفیه فاضلاب وجود دارد و مطالعات نشان داده اند که تقریباً همه مقررات ذکر شده، توسط فرآیند جداسازی غشایی قابل دستیابی خواهد بود. اصطلاح بیوراکتور غشایی MBR، ترکیبی از فرآیند لجن فعال و جداسازی غشایی را بیان می کند. قابلیت اجرای فناوری MBR برای تصفیه فاضلابهای شهری به دلیل نوآوریهای فنی اخیر و کاهش چشمگیر هزینه، به طور سریع افزایش یافته است. دو شکل مهم از فرآیند MBR، مدولهای مجزا و مدولهای مستغرق می باشند. مطالعات تصفیه پذیری فاضلاب شهری با فرآیند MBRمستغق، میزان حذف ۹۹-۹۳ درصد از مواد آلی و نیز کا رایی نیتریفیکاسیون تا ۹۷-۸۹ درصد را نشان داده است. کاربردهای اولیه تجاری و صنعتی فرآیند MBR، میزان زمان ماند جامدات (SRT) را ۲۵ روز و بالاتر و غلظت های مواد معلق مایع مخلوط (MLSS) را بالای ۲۰g/1 را نشان می دهند. SRT بالا باعث کاهش میزان تولید لجن می شود و چون غلظت MLSS در حدود ده برابر فرآیند لجن فعال می باشد، اندازه تانک هوادهی و زمان ماند هیدرولیکی کاهش می یابد. همچنین با حذف زلالسازی ثانویه می توان به یک فناوری مناسب همراه با کاهش فضای مورد نیاز دست یافت که این امر در توسعه واحدهای تصفیه فاضلاب موجود حائز اهمیت می باشد.