مقاله فيبروديسپلازي اسيفيکان پيشرونده، دو چهره از يک بيماري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردين و ارديبهشت ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۹۵ تا ۱۰۰ منتشر شده است.
نام: فيبروديسپلازي اسيفيکان پيشرونده، دو چهره از يک بيماري
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فيبروديسپلازي اسيفيکان
مقاله هالوکس والگوس
مقاله ميوزيت اسيفيکان
مقاله مرد سنگي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عقيقي يحيي
جناب آقای / سرکار خانم: ابول نژاديان فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: رييس كرمي سيدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ضيايي وحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: فيبروديسپلازي اسيفيکان پيشرونده يا ميوزيت اسيفيکان يک اختلال ارثي نادر و شديد در بافت همبند مي باشد که تشخيص بر اساس خصوصيات باليني بيماران (هالوکس والگوس و کوتاه بودن انگشت شست پا) و بروز اسيفيکاسيون نابجا داده مي شود و انجام مداخلات تشخيصي ديگر عوارضي براي بيمار به دنبال دارد. پيشگيري از مداخلات تشخيصي بي مورد مانند بيوپسي به کندکردن سير ناتواني در بيماران کمک مي نمايد. در اين گزارش دو بيمار که در يکي با تشخيص به موقع از بروز عوارض شديد پيشگيري شده و درگيري به دليل عدم تشخيص و انجام اقدامات تشخيصي مکرر باعث بروز ناتواني حرکتي در بيمار شده، معرفي مي شود.
گزارش مورد: بيمار اول دختر ۱۱ ساله اي است که از حدود ۲ سال و ۹ ماهگي دچار برآمدگي در جمجمه شد. در معاينه اندام ها انگشت اول هر دو پا از انگشت دوم کوتاهتر و هالوکس والگوس داشت. در سن ۳ سالگي تشخيص فيبروديسپلازي اسيفيکان براي وي داده شد که تحت درمان با اتيدرونات قرار گرفت و در حال حاضر با پيگيري ۶ ماه يکبار با رعايت پيشگيري از تروما، فعاليت طبيعي دارد. بيمار دوم پسر ۱۲ ساله اي است که از ۱۸ ماهگي به علت تورم در ناحيه گردن مراجعه و تا سن ۸ سالگي با وجود مراجعات مکرر به مراکز ديگر و انجام اقدامات تشخيصي غيرضروري از جمله بيوپسي بيماري وي تشخيص داده نشد که به مرکز طبي کودکان مراجعه کرد در معاينه انگشتان هر دو پا دفورميتي داشته و هالوکس والگوس در انگشت شست هر دو پا مشهود بود. همچنين کلسيفيکاسيون هاي متعدد بافت نرم در ناحيه جدار شکم، اندام فوقاني و تحتاني و اسکاپولا داشت که با ارجاع به کلينيک روماتولوژي کودکان تشخيص فيبروديسپلازي اسيفيکان براي وي گذاشته شد اما عليرغم شروع درمان با اتيدرونات به دليل کلسيفيکاسيونهاي متعدد در بافت زيرجلدي و اطراف مفاصل، بيمار قادر به راه رفتن مي باشد اما قادر به نشستن نيست.
نتيجه گيري: تشخيص زودهنگام فيبروديسپلازي اسيفيکان اهميت ويژه اي دارد، چرا که با پيشگيري از اقدامات تشخيصي بي مورد و پيشگيري از تروما مي توان از ناتواني بيمار مبتلا پيشگيري نمود.